Home  Vakantieblogs

   

ZOMERVAKANTIE 2010
 QUILLAN - LECTOURE

volg de avonturen van vader, moeder en zoonlief
 dagelijks op de voet
   

 

 


Proloog

Ieder jaar opnieuw is het puzzelen om voor zoonlief een deftige vakantieplanning samen te stellen.  Met naast de twee weken vakantie in de Pyreneeën een kookkamp en twee sportkampen in Waregem, en met als kers op de taart één week chirokamp in de Limburg zou hij niet moeten afkomen dat hij zich verveelt.

Het chirokamp begint één week voor het vertrek naar vakantiebestemming Quillan.  Een romantische week zonder kind kondigt zich aan.  Zoonlief wordt afgezet ; vader en moeder gaan aansluitend dineren op het terras van pizzeria 'La Laguna' aan de oevers van het meer van Genval nabij Wavre.

Zoals de traditie het wil moet er altijd iets 'ergs' gebeuren, iets dat het goede verloop van het verlof onmiddellijk hypothekeert.  Angina's, verstuikte voeten en stijve nekken zijn in het verleden al de revue gepasseerd.

De dinsdag voor het vertrek naar Quillan rolt de kers van de taart.  Het Radio-1 ochtendnieuws opent met de headline dat er in Dilsen-Stokkem weer een chirokamp is getroffen door een virus en dat een 15-tal kinderen naar het ziekenhuis is afgevoerd.  Het betreft het chirokamp 'Het Gaverke' uit Waregem...  Bij het horen van het nieuws verandert moeder haar gedrag in dat van een pas geslacht kieken dat met haar laatste zenuwtrekken  zonder kop door het huis holt.  Uit de eerste berichten blijkt zoonlief niet getroffen te zijn door het virus, later op dag wordt dat tegengesproken.  Het kamp wordt afgelast en de kinderen worden collectief teruggebracht naar Waregem.

Diezelfde dinsdag nog komen de kinderen aan per bus in Waregem.  Moeder heeft haar werkdag afgebroken om haar nageslachtslachtoffer te kunnen opvangen.  Wanneer zoonlief van de bus stapt blijkt hij toch kerngezond te zijn waarop moeder uit enthousiasme spontaan een interview toestaat aan de journaliste van Radio-2 West-Vlaanderen (beluister).  De vreugde was maar van korte duur want 's avonds laat slaat het beestje toch toe.  Zoonlief wil niet alleen slapen en besluit het bed met vader te delen en trakteert hem vanaf 23u op drie kotsbuien en één diarreesessie.

's Anderdaags komt de dokter langs.  Zoonlief zit weer op het juiste spoor en heeft nog drie dagen tijd om volledig te herstellen.

Donderdag laat het virus ook moeder ontsporen.  Een spuit in het achterkwartier moet samen met een assortiment pillen beterschap brengen.
Zelfs de buik van vader begint te rommelen.

Vrijdagavond is het vertrek gepland.   Als dat maar goed afloopt...

  


Vrijdag 30 juli

Het virus heeft de planning gewijzigd.  Zoonlief is vroeger thuis dan voorzien waardoor het vertrek is vervroegd van 20u naar 14u départ virtuel, 14u45 départ réel.

De rit loopt via Parijs - Limoges - Toulouse.  De avondspits in de hoofdstad neemt vader er maar bij en die verloopt niet echt vlot wat moeder redelijk nerveus maakt.  Na anderhalf uur slenteren is Parijs verteerd.

Een ongeval met een vrachtwagen nabij Vierzon gooit roet in het eten.  De verkeersradio meldt 30 km stapvoets verkeer.  Met een avondmaal in Orléans lost vader dit euvel op.  Een springkasteel aan een restaurant van de keten 'La Boucherie' trekt de aandacht van zoonlief.  Semi fastfood is het resultaat.

Ondertussen is de file zo goed als opgelost.  De rest van de rit verloopt ondanks de slechte verkeersvoorspellingen zeer vlot.


Zaterdag 31 juli

De rituitslag is binnen.  Om 6u30 bereikt de familie Levrau als eerste de eindstreep,  8 minuten vroeger dan vader, moeder en zoonlief.

Brons is er voor de familie Vercaemst die op 45 minuten het vakantiedomein bereikt.  De familie Roelens, die vorige week al was aangekomen, verwelkomt de nachtrijders en trakteert hen op een ontbijt.

Het is er eindelijk van gekomen.  Allemaal samen op vakantie.  4 koppels, 7 kinderen.  Zoonlief zal niet moeten afkomen dat hij zich verveelt.

Basis is Residence L'espinet in Quillan, op zo'n 50 km van Carcassonne.  Een luxe vakantiedomein met alles erop en eraan : luxe villa's, meertje, zwembad, diverse sport- en fitnessfaciliteiten.  De eigen villa is pas beschikbaar vanaf 14u30.  In afwachting wordt het strandje aan het meer ingepalmd waar vader zijn meegenomen ligzetel, strandstoelen en diverse opblaasbare attributen ten dienste stelt van de groep.  Uitrusten en wat afkoeling zoeken in het meer vormt de kerntaak.

De villa is beschikbaar en ligt beneden het domein.  Dat is dan ook het enige minpunt : alles ligt bergop (zwembad, meer, bar).  Het optrekje is top en beschikt over alle mogelijke comfort : airco, vaatwas, diepvriezer, tv, radio, internet, terras, ligstoelen... het kan niet op.

Moeder is in de wolken van deze vakantiebestemming.

   

   


Zondag 1 augustus

De zon die scheen, de lucht was blauw.  Het leek alsof het eeuwig duren zou.  Gisteren heldere hemel en een stuk boven de 30 graden ; vandaag begin de 20 en bewolkt.  Meteo France voorspelt onweer.  Ook dit is jaarlijkse traditie.

Vandaag is er markt in Espéraza, een klein dorpje gelegen langs l'Aude op 10 kilometer van Quillan.  Aan het eerste kraam worden kleren verkocht.  Moeder en Marlène zijn al onmiddellijk niet meer te houden en tasten toe.  Als bij wonder ligt het kraam aan een wachtzaal in de vorm van een café waar vader Levrau en vader zelf de tijd kunnen doorbrengen.  De vrouwen krijgen er niet genoeg van ; de tijd gaat voorbij, de pinten vloeien en stijgen zodanig naar het hoofd dat zelfs vader Levrau interesse krijgt in kleren.

Al die kleerkramen hebben moeder moe gemaakt.  Het strand aan het meer moet rust brengen.  De rust zal nodig zijn want vanavond geeft moeder een drink naar aanleiding van haar 45-ste verjaardag.  Vanover de bergen komen er meer en meer donkere wolken, het ultieme verjaardagsgeschenk.

Gewapend met een frigo gevuld met 9 liter rosé en 36 blikken bier worden de gasten ontvangen.  De avond begint zoals altijd beschaafd maar evolueert over Claude François muziek naar een zwijnsboel.  Alle drank wordt tot leeggoed herleid.  Op het einde schieten enkel nog vader Roelens, vader en zoon Levrau en uiteraard vader zelf over.  Enkel mannelijke thema's worden nog behandeld.  Vader Levrau zorgt bijgestaan door vader voor een scheetconcert ; Vader Roelens geraakt maar niet af van zijn hik.

's Ochtends ontdekt moeder als eerste het slagveld.

   

   


Maandag 2 augustus

De braspartij van gisteren zit nog in de darmen.  Vader en moeder hebben de intentie om het vandaag iets kalmer aan te doen.  Enkel zoonlief barst nog van energie en gaat een zwemke plasseren in het meer.  Daar laat hij zich meteen inblikken door de 3 jaar jongere Lina.  Zij doopt zoonlief om tot Sabrina.  En Sabrina mag Lina in een bootje rond het meer slepen.

Wanneer door de walkie-talkie de noodoproep weerklinkt om een Irish Coffee te gaan redden van onderkoeling schiet vader onmiddellijk uit de startblokken richting villa van de familie Levrau.

Zoonlief, die het ondertussen beu is om als Sabrina door het leven te gaan, is naar huis gevlucht en heeft er ontdekt dat hij met zijn fototoestel ook kan filmen.  Hij besluit om de Paul Jambers toer op te gaan.  Voortaan is niemand meer veilig.  Buiten is het serieus afgekoeld en goed beginnen regenen.  Moeder heeft haar trui mogen aantrekken.  Moeder begint humeurig te worden.

Een drink ten villa Roelens sluit de avond af.  Eerst was er nog sprake om daar wat chinees te poepen maar dat wordt nogal snel vervangen door vroeg dooke gaan doen.

Een rustige dag.  Morgen meer actie want dan zou het goede weer terug zijn.

   


Dinsdag 3 augustus

Volgens de website van Meteo France komt vandaag het zonnige weer terug maar in werkelijkheid valt daar maar weinig van te merken.

De geplande trip naar de zee met de familie Levrau begint in de regen tot groot ongenoegen van moeder.  Aan de kust is het doorgaans beter weer.  Dit zal haar opvrolijken.  Bestemming is een nog niet nader bepaald strand in de omgeving van Perpignan.  De route ernaartoe loopt tussen de bergen langs verschillende kastelen van de Katharen.  Een "départementale" weg waarop niet bepaald snelheid kan gemaakt worden.  De trip duurt 2 uur.  Nabij Perpignan wordt de definitieve eindbestemming vastgelegd : Torreilles-Plage.

Het strand ligt aan een camping en is het gemakkelijkst bereikbaar langs de camping.  Op die camping is een pizzeria.  Toeval wil dat het al over 12u is.  No nonsense : tijd om te eten.  Eén liter sangria wordt soldaat gemaakt terwijl de 8 bestelde pizza's worden gebakken.  De kok flipt, maakt verkeerde en/of onvolledige pizza's.  Gebakken eieren die hun pizza hebben gemist volgen op een apart bord.  De serveuze geraakt er zelf niet meer aan uit.  Achteraf verontschuldigt ze zich voor de pizzakakofonie en trakteert iedereen op een gratis drankje.  De pizza's zijn wel lekker maar veel te groot.  Moeder verzet iets meer dan de helft ; vader driekwart pizza.  Iedereen is meer dan voldaan.

Op het nette strand van Torreilles-Plage is er plaats genoeg.  Een perceel nabij het water wordt in beslag genomen.  De moeders liggen en bakken, de vaders zitten en observeren de wonderen der natuur en laten zich vooral niet dehydrateren.
De pizza van vader Levrau geraakt maar niet verteerd en hij smijt zich op een partijtje frisbee.  Tevergeefs.  Uiteindelijk komt dochterlief Levrau tussen met een buikmassage.  Na 4 uur bakken is het tijd om terug naar Quillan te rijden.

Op het domein gaat vader met zoonlief nog wat zwemmen in het meer.  Kwestie van te ontzilten.

Na het avondeten zet vader zich aan zijn laptop te bloggen, maar ook zoonlief heeft de smaak te pakken.  Hij levert uit eigen initiatief een filmke af en is van plan dat op regelmatige basis te doen.  De appel valt niet ver van de boom...

   

   


Woensdag 4 augustus

Moeder heeft haar besluit getrokken : moeder gaat nooit meer op reis naar de bergen.  Voor de tweede dag op rij zijn de donkere wolken haar ontbijt aan het onderbelichten.  Bij dit weer zit er niets anders op dan een uitstap te maken.  In Quillan is er markt.  Aangenaam tijdverdrijf in afwachting van het beterschap dat Meteo France belooft op hun website.

Het humeur van moeder is synchroon met het weer volledig omgeslagen.  Op de markt is de hemel volledig uitgeklaard.  Een namiddag aan het meer wordt prompt geagendeerd.

Moeder geniet met volle teugen van de zon terwijl zoonlief zich laat rondvaren met  zoonlief en neeflief Vercaemst aan de peddels.  Vader is zich volop aan het aan het voorbereiden op de wedstrijd beachvolley van 17u.  Hij neemt nog vlug samen met vader Levrau wat suikers op in de vorm van een mojito.  Ook de Intex zetel van vorig jaar duikt weer op.  Alleen zijn de gezagsverhoudingen wat veranderd.  Zoonlief zit nu in de zetel en moeder mag dobberen.

Om 17u start de beachvolley voor volwassenen.  Vader laat zich volledig gaan.  Zoonlief, die vanaf de zijlijn vaders volleybaltalent gedwongen moet aanschouwen, is niet te spreken over zijn uitsluiting en bolt het af zonder iemand in te lichten over zijn bestemming.  Na een zware zoektocht vindt moeder hem eindelijk terug.  Een hoofdstuk of zes levieten wordt door moeder gelezen.  Zoonlief zal niet vlug recidiveren.

Na een avondmaal op basis van een steak haché eindigt de dag ten villa Vercaemst met drink.  Plannen worden gesmeed om morgen een bergwandeling van 8 kilometer te maken.

   

   

   


Donderdag 5 augustus

Er zit evolutie in het spel.  De voorbije dagen stond moeder op en zag een bewolkte hemel.  Vandaag staat moeder op en ziet nu ook regen vallen uit die bewolkte hemel.  De geplande bergwandeling dreigt weg te spoelen.  Uiteindelijk ziet 9 man de tocht wel zitten, waaronder vader een zoonlief.  Moeder verkiest op het domein te blijven en te gaan voor een inhaalmanoeuvre in haar leesboek.

Volgens de informatie vertrekt de bergwandeling vanuit Puivert, een dorp op een kleine 15km rijden ten westen van Quillan.  Maar na een zoektocht in Puivert naar het startpunt stuurt het stadspersoneel ons naar het museum waar de conservator ons doorstuurt naar het nabije dorpje Nébias.  Het startpunt is nog niet gevonden en zoonlief begint al te zeuren dat het te koud is en slentert nu al achterop.

De wandeling loopt door een bos met feeëriek uitzicht en eindigt in een labyrint.  Het prachtige decor en het zoeken naar de bewijzering zorgen ervoor dat zoonlief stopt met zeuren en volop meewandelt.  Op het einde moeten de kinderen zelf de uitgang van het labyrint (wat eigenlijk niet meer is dat een stuk onbewijzerd bos) zien te vinden.  Allemaal goed voor 2u wandelplezier ; iedereen keert voldaan terug.

De hemel is uitgeklaard maar er heerst een strakke wind.  De namiddag wordt doorgebracht aan het meer.

Vanavond is er op l'Espinet in het restaurant aan het zwembad een barbecue.  Met uitzondering van de familie Roelens heeft iedereen zich ingeschreven.  Om 20u worden de benen onder tafel geschoven.  Op het menu : aperitief, salade van roze garnalen en zalm, barbecue en profiteroles als dessert.  Het franse vlees bevalt moeder niet echt ; vader ziet er geen graten.

En op het einde van de avond zijn ze er weer... de donkere wolken !

   

   


Vrijdag 6 augustus

Stralende zon en de weersvoorspellingen zijn schitterend.  Het is de laatste dag op l'Espinet.  Bizar dat het altijd mooi weer wordt wanneer er vertrokken moet worden.

Vandaag staat er een uitstap naar het Lac de Montbel op de agenda samen met de families Levrau en Vercaemst.  Vader en moeder hadden tien jaar terug hun eerste zomervakantie doorgebracht op deze locatie en willen dit moment van prille liefde nog eens herbeleven.  De combinatie van locatie en mooi weer hebben moeder weer volledig positief gestemd.

De familie Polet is de groep komen vervoegen.  Vader Polet, waarmee vader een boekhoudkundige relatie op nahoudt, heeft een optrekje gekocht in de buurt en is de watervaardigheid van vaders vaartuig komen keuren.  Later op de dag komt ook een slang op bezoek maar vader trekt het zich niet aan.  Hij zoekt steun zowel in als op de frigobox.

Van al die waterpret heeft de groep honger gekregen.  Het middeleeuwse dorp Mirepoix moet soelaas brengen.  Na het aperitief op het gezellige dorpsplein wordt de helft van het terras van een restaurant in beslag genomen.  Diverse gerechten van de latijns getinte menukaart gaan op de bestelbon maar vader kiest voor een traditionele entre-côte met rocquefort saus.  Deze laatste vergeet de kok dan nog klaar te maken waardoor vader met een zekere vertraging aan zijn lap vlees begint.

Om 22u is de rekening betaald.  Nu nog een goed uur terugrijden naar Quillan.  Moeder begint al te stressen want morgen moet de villa opgekuist en vrij zijn tegen 10u.

   

   

   


Zaterdag 7 augustus

Moeder is al om 6 uur op om de tent te kuisen.  De klus wordt tijdig geklaard en tegen 10u15 neemt vader, moeder en zoonlief afscheid van hun luxueuse villa.  Een rit van 4 uur staat op het menu en die rit loopt over Castelnaudary, de stad van de cassoulet.  Tijdens hun prille liefde hebben vader en moeder daar een echte versgemaakte pot bonen door hun darmen gedraaid.  Ook dit moment wordt herdacht op hetzelfde terras van hetzelfde restaurant maar nu 10 jaar later met een zoonlief aan hun zijde.

De rit naar Lectoure verloopt vlot.  Lectoure ligt in het departement 'Gers'.  Het landschap er is heuvelachtig met grote akkers waarop vooral druiven en zonnebloemen worden geteeld.  Volgens de boeken is dit de warmste streek van Frankrijk.  Dit moet getest worden.

Na om 15u15 ingechecked te hebben wordt de bungalow gekeurd.  Dit is afkikken.  Op de bungalow valt niets aan te merken maar het contrast met de vorige locatie is groot.  Jammer dat hij zo goed als in de vlakke zon staat waardoor de temperatuur binnen redelijk oploopt.  Buiten piekt de thermometer immers boven de 30 graden.  Ook het publiek is anders.  In Quillan werd hoofdzakelijk vlaams gesproken, hier is hollands de voertaal.  Dat zegt al voldoende.

Eerste verkenning.  Op de camping is een groot meer met twee grote waterglijbanen die zoonlief kunnen bekoren.  Even verder ligt het zwembad met daarnaast het restaurant.  Het kan hier wel meevallen.

's Avonds koelt het goed af en wordt het snel donker.  Rond 21u30 begint massaal volk langs ons optrekje te passeren richting meer.  Om 22u is duidelijk waarom : het is disco avond met hoofdzakelijk onbekende schijtmuziek van het type boenke-boenke.  Enkel het refrein van YMCA kan moeder meezingen vanuit haar bed.  Moeder ventileert allerhande bedenkingen maar vat toch snel slaap.  Klokvast middernacht stopt de fuif en is het, op enkele luidruchtige hollanders na, zo goed als stil.

   

   


Zondag 8 augustus

Ondanks de valse start van gisteren avond is de nacht toch rustig verlopen.

Een rustige dag staat op het programma.  's Ochtends inkopen gaan doen in het naburige Fleurance en 's namiddags aan het zwembad liggen niets doen.  Toch komt er leven in de brouwerij want tijdens de aankoopsessie is een paar tennispaletten zoonliefs eigendom geworden.  Hij neemt het eerst met een partijtje ligweidetennis op tegen moeder om vervolgens vader uit te dagen met een partijtje balwerpen in het zwembad.  Het is iets minder warm dan gisteren.  Nu is de temperatuur aangenaam.  Ook in de bungalow.

's Avonds bereidt vader een pot spagetti klaar want iedereen is scheel van de honger na al dat sporten.  En alsof het nog niet genoeg is geweest weet zoonlief moeder nog te overtuigen om een balletje te gaan potten in de minigolf van de camping.

Zoveel sport op één en dezelfde dag kan niet gezond zijn.  Morgen alvast geen sport op de agenda want er dreigt onweer.

   


Maandag 9 augustus

De ochtend begint bewolkt.  Gezien de onweersdreiging staat er een uitstap naar Auch op het programma.  Daar is een Decathlon gevestigd waar zoonlief zich een surfplank wil laten aanschaffen.  Hij heeft vastgesteld dat hij met zijn luchtkussen niet ver in het water kan doorglijden wanneer hij van de waterglijbaan in het meer terechtkomt.  De concurentie met een surfplank glijdt makkelijk nog 20 meter door en zoonlief wil het record verbreken.

In de Decathlon kiest zoonlief een surfplank en kiest moeder een nieuwe zwembroek voor vader zodat zijn lijf nog beter tot zijn recht komt.  De intentie om Auch te bezoeken wordt afgeblazen omdat het op eerste zicht een iets te grote stad lijkt.  Zoonlief popelt om zijn surfplank te water te laten.  Het programma wordt aangepast : terugrijden naar Lectoure maar dan over Condom.  Op deze weg valt vaders oog op het bord 'Chateau de Lavardens' en besluit even te gaan kijken hoe het kasteel er uitziet.

Het kasteel ligt in Lavardens zoals zijn naam het al laat vermoeden.  Een klein godvergeten dorpje met op de heuvel het kasteel.  In een poging om wat geschiedenis bij te brengen aan zoonlief gaan vader en moeder ervoor om het kasteel binnenin te bezichtigen.  Het kasteel blijkt vooral bekend te zijn voor zijn unieke vloeren.  Het bezoek eindigt achteraan het kasteel.  Daar is als bij wonder een klein terrasje met enkele tafeltjes.  Aan de muur hangt een bord met 'Menu à 12,50 eur : entrée & plat & dessert accompagné de son verre de vin'.  Hier valt eens deftig frans te eten denkt vader.  Moeder palmt het laatste vrije tafeltje in.

Geen menukaart ; enkel twee gerechten beschikbaar.  En gezien het al wat laat op de middag is is er zelfs maar één gerecht meer te verkrijgen : magret de canard.  Lavardens ligt in het departement 'Gascogne'.  Al wat in deze regio eend-DNA draagt eindigt op een bord.  Vader en moeder gaan ervoor en het blijkt een heerlijk gerechtje te zijn.  Zoonlief heeft echter genoeg van al dat gevogelte.  Hij vraagt niets liever om zo snel mogelijk terug naar de camping te rijden om daar zijn nieuwe aanwinst te kunnen uittesten.

Aan het meer gaat zoonlief onmiddellijk naar het glijbanencomplex.  Zijn eerste afdaling met zijn surfplank is een onverwacht succes.  Hij haalt zeker 30 meter.  Zoonlief wordt echter overmoedig.  De eerste afdaling bleek een toevalstreffer te zijn.  Zijn surfplank is veel te groot.  De volgende afdalingen lopen allemaal verkeerd ; bij één ervan vliegt de plank zelfs uit de glijbaan.  Zoonlief is woedend en wil dat de persbelangstelling van vader stopt.

Van al die miserie heeft zoonlief honger gekregen en hij draait twee worsten met gebakken aardappeltjes door zijn slokdarm.  Moeder kan eindelijk nog eens drie bladzijden lezen in haar boek.

Later op de avond komt de definitieve redding.  Sinds zoonlief al zijn vriendjes heeft moeten achterlaten in Quillan is 'ik verveel mij' zijn favoriete uitdrukking.  Met moeder spelen was zogoed als het enige alternatief gezien vader het te druk heeft met al mijn multimediale verplichtingen.  En moeder die zo graag haar boek wil uitlezen...
Op een gegeven moment wordt er Ingelmunsters gesproken in de nabijheid van de bungalow.  Moeder gaat in het offensief en laat zoonlief kennis maken met Robbe en Fien.  Met een partijtje volleybal leren ze elkaar beter kennen.  Later op de avond gaan ze samen rivierkreeftjes vangen in het meer.

Moeder is gered en kan eindelijk de finale leessprint in haar boek inzetten.

   

   

   


Dinsdag 10 augustus

Of het aan het eendenvlees ligt is nog niet duidelijk maar deze nacht werd er grondig gefantaseerd.  Vader droomde dat Dury hij hem bij Zulte-Waregem gevraagd om in de goal te staan.  Hij protesteerde bij Dury omdat hij daarvoor niet het gepaste schoeilsel had.  Moeder droomde nog vetter.  Zij zag hoe zoonlief met zijn surfplank de waterglijbaan afdaalde en eruit werd gekatapulteerd.

Deze morgen huren de ouders van Robbe en Fien één van de tennisvelden af.  Zoonlief is meegevraagd als vierde speler.  De nieuwe Dick Norman wordt hij alvast niet.  Als hij al een bal past vliegt hij in alle richtingen behalve over het net.  Over de omheining lukt echter wel.

Dan maar grijpen naar de vertrouwde sporten.  Een namiddag aan het meer zorgt voor de nodige beweging en verfrissing.  Zoonlief doet nog eens een poging om de waterglijbaan af te dalen.  Het resultaat valt mee.  Deze keer blijven zowel plank als zoonlief binnen de infrastructuur tot grote opluchting van moeder.  Vader doet een middagdut ; zoonlief gaat de grote jongens uitdagen op het ponton en dat loopt het verkeerd af.  Iedereen duwt iedereen in het water.  Zoonlief komt hierbij met zijn been tegen het beton terecht en wordt door een franse jongen terug aan wal gebracht.  Niets ergs.

Vader is goed uitgerust en zorgt dat de hongeren gevoederd worden.  Elk zijn omelet.  Zoonlief met aardappelen en knakworst, moeder met aardappelen en echt vlees.  Vader gaat voor de full option : aardappelen, knakworst en groene paprika's.  Ook de afwas is full option tot groot genoegen van moeder.

Vanavond is er kinderdisco in het zwembad.  Met zonsondergang gaat de fuif van start.  Zoonlief ziet het volledig zitten maar trekt zich van het discogebeuren niet veel aan.  Hij kiest voor een platte zwempartij met zijn vriendjes terwijl moeder socializet met hun moeder.

Om 22u00 eindigt de waterparty.  Zoonlief is pompaf.  Hij draait nog twee croissants en een stuk stokbrood binnen.  Iedereen kruipt in zijn nest.  Vader hoopt dat hij deze nacht niet weer moet voetballen en de supportersclub van SVZW ook.

   

   

   


Woensdag 11 augustus

Terwijl moeder en zoonlief nog slapen haalt vader al stokbrood en stuurt hij zijn blog door naar het thuisfront.  Bij zijn terugkomst ligt iedereen nog steeds te maffen.  Vandaag zal er niet te veel activiteit plaatsvinden.

Een light agenda.  Een bezoek brengen aan Condom en Larresingle, en aansluitend pick-nicken langs de oevers van de Garonne.

Aan de kathedraal van Condom is er markt.  Daar worden de aankopen gedaan voor de pick-nick.  Zoonlief zeurt er vollen bak op los.  Hij wil niet rondslenteren op de markt en het daaropvolgend burchtbezoek ziet hij al zeker niet zitten.  Hij wil bij zijn vrienden uit Ingelmunster zijn.  Zoonlief zoekt uit waar de vandaag de zeurlimiet ligt.  Hij vindt die en krijgt als troffee een preek van moeder en een handgebaar van vader.  Zoonlief is afgekoeld.

In Larresingle ligt een burcht dat de bijnaam  'Carcasonne du Gers' draagt.  Leuk om zien maar iets te commerciëel uitgebuit.

Dan maar van Larresingle naar Agen.  Van daaruit loopt de weg naar Lectoure enkele kilometers langs de Garonne.  Vader probeert er een plekje te zoeken waar hij zijn stokbrood met 'Rillettes du Mans' kan opeten maar vindt nergens een toegangpunt tot de oever.  Hij geeft het op tot grote vreugde van zoonlief.  Van armoede wordt er gemiddagmaald op de camping.

De rest van de namiddag mag zoonlief bepalen.  Die kiest voor het zwembad waar ook Robbe en Fien zijn.  Zoonlief laat zich er door hun vader door de lucht katapulteren.  Aan het zwembad worden ook de avondplannen gesmeed.  Zoonlief mag mee met zijn vriendjes gaan minigolfen.

Vader en moeder brengen kinderloos de avond door in afwachting dat zoonlief terugkeert .

   


Donderdag 12 augustus

Het einde van het verlof komt in zicht.  Tijd om wat regionale specialiteiten te gaan inkopen om mee naar België te nemen.  Op het boodschappenlijstje onder andere een paar flessen 'Floc de Gascogne', een licht aperitief op basis van druivensap gerijpt in eiken vaten waar ooit Armagnac - een andere specialiteit uit de regio - is in gerijpt.  Gisteren werd in Condom al een 'Floc' gekocht.  Vader en moeder gaan op zoek in het nabijere Fleurance naar hetzelfde merk maar komen van een kale reis terug.  Zoonlief heeft er inmiddels weer genoeg van en wil gaan zwemmen.  De zoektocht wordt afgesloten.  Morgen misschien meer geluk in Lectoure ; daar is het 's morgens markt.

Na het middagmaal, dat bestaat uit 'operatie frigo leegeten', is het tijd voor het meer.  Vader wil van alles kunnen meespreken en gaat vandaag de waterglijbaan per surfplank afdalen.  Hij komt tot de conclusie dat het absoluut niet simpel is.  Ook hij slaagt er net zoals zoonlief niet in om op een elegante manier naar beneden te komen.  Tot tweemaal toe komen plank en bestuurder afzonderlijk in het water terecht.  Moeder probeert het dan ook maar eens.  Zij slaagt er wel in om deftig beneden te komen.  Bij de eerste keer wel met Mister Bean toestanden : moeder verliest haar zwembroek...

Nu de frigo zo goed als leeg is kan er alleen maar meer op verplaatsing gegeten worden.  In Lectoure wordt een leuk restaurantje gevonden dat de naam 'Belle-Vue' draagt.  Van op het terras is er een prachtig zicht op de vallei.  De serveuze is niet van het vriendelijkste type maar ze draait later op de avond wel bij.  Zoonlief kiest voor de traditionele steak haché ; vader en moeder voor het droomverwekkende eendenvlees.  Vader kiest als voorgerecht eendenrillettes en als hoofdgerecht een magret ; moeder respectivelijk een salade met froie gras en croutons en een confit de canard.  Het eten is superlekker.  Zoonlief slaagt er niet in om zijn manieren aan tafel te houden ; hij wil voor de verandering gaan spelen met zijn vriendjes.  Vader en moeder hun zenuwen springen en het loopt over.

Zoonlief krijgt vanavond huisarrest.

   

   


Vrijdag 13 augustus

Laatste dag in camping 'Lac des 3 vallées'.  Vandaag moet het onvoltooide boodschappenlijstje van gisteren nog afgewerkt worden.  Na het dagelijkse ontbijt bestaande uit une baguette et quatre croissants vertrekt het gezelschap naar Lectoure waar het markt is over de ganse lengte van de hoofdstraat, vanaf de voet van de kathedraal tot aan het kasteel.  Aan diverse kraampjes kan foie gras en eendenrillettes geproeft worden.  Vader laat zich verleiden door een toastje met paté de volaille.  Uiteindelijk vindt hij de gezochte streekprodukten ; moeder en zoonlief vinden ook wat ze zoeken.

De frigo wordt verder geplunderd.  De buit, een restje spagetti, salami en wat franse kaas, dient als middagmaal.  Daarna richting zwembad waar zoonlief voor de laatste keer speelt met zijn vriendjes.  Vader is het zwembad beu en doet een wandeling rond camping die 45 hectaren groot is.  Hij stelt vast dat er zelfs een grote visvijver aanwezig is.

Tegen de avond wordt de frigo volledig schaakmat gezet.  Zoonlief krijgt een omelet.  Hij ziet het niet zitten om terug op restaurant te gaan met vader en moeder.  Hij verkiest om een laatste maal rivierkreeftjes te gaan vangen in het meer met Fien.

Vader en moeder gaan dineren in het restaurant van de camping : de 'Posseidon'.  Het etablissement ligt aan het zwembad.  Vrije tafels zat.  Het restaurant trekt blijkbaar geen volk.  Nochtans staan op de menu zeer speciale gerechten.  Hier kan zowaar een kipfile gedegusteerd worden.  Het tegenovergestelde van gisteren wordt besteld : vader een confit de canard, moeder de magret.  Het resultaat is maar mager.  Veel te weinig voor te veel geld.  Het is duidelijk waarom er zoveel vrije tafels zijn.

Met het eendje in de buik wordt de auto geladen.

Morgen om 9u30 is het vertrek voorzien richting België.

   

   


Zaterdag 14 augustus

Moeder wordt gewekt door de GSM om 6u45 want ze wil de bungalow grondig kuisen.  Vader blijft nog wat liggen.  Om 8u gaat hij het ontbijt bestaande uit 7 croissants halen.  Ervaring heeft geleerd dat wie te vroeg naar de bakkerij gaat het stokbrood van de dag ervoor krijgt.  Na een grondige poetsbeurt komt om 9u30 de conciërge van Homair de kuiskunsten van moeder positief evalueren.  Zoonlief neemt afscheid van zijn vriendjes.  Om 10u zet vader met zijn gezin de terugrit in.

Zaterdag 14 augustus staat als rood ingekleurd op de kalender van Bison Futé.  Vooral de Rhône- en Bordeauxstreek krijgen de volle laag.  Het traject Montauban-Limoges-Paris zou dus normaal gezien geen last mogen hebben van de vakantiefiles.  Alles loopt vlot.  Kort over Montauban is het tijd om te middagmalen.  De laatste vijf eieren werden gisterenavond omgezet tot omelet en dienen vandaag als beleg tussen een stuk stokbrood.  Aanrecht van dienst is de koffer van vaders bolide waarop ook een fles rosé met moeite wordt ontmaagd.  Vader had de fles 's morgens ontkurkt op de camping maar het kurk is ondertussen afgekraakt.  Na het korte middagmaal is het tijd om de reis verder te zetten.

Het verkeer loopt nog steeds vlot tot grote verbazing van moeder.  Bij het naderen van Brive-la-Gaillarde loopt het verkeerd.  De radio meldt daar sterk vertraagd verkeerd aan de péage.  Vader verlaat prompt voor de file de autostrade om 20km verder diezelfde autostrade na de péage terug op te rijden.  Bingo.  Ook daar staat het verkeer stil.  Een eerder op de dag gebeurde reeks ongevallen zorgt er voor een 10km lange file met stapvoets verkeer tot gevolg.  Vader blijft kalm ; moeder kookt over en geeft vader de volle laag.  Ondanks verschillende rijvakwissels op bevel van moeder rijdt het andere rijvak altijd vlotter.  De reistijd krijgt hier een klap van een extra 2 uur rijden.  Vader blijft er evenwel in geloven dat hij de de juiste keuze heeft genomen om op zaterdag te vertrekken.  Zoonlief bevestigt dit met een staaltje playback 'Believe in me' van Zornik.

Eenmaal over Brive-la-Gaillarde blijft de verkeerssituatie druk maar er kan gereden worden.  Tegen 18u15 bereikt vader Orleans.  Iedereen heeft honger.  Een pizza zou er wel bij kunnen.

De autosnelweg wordt verlaten om een pizzeria te gaan zoeken in Orleans.  Weinig parkeersplaatsen in het stadscentrum.  Als bij wonder vindt vader nog een plaatsje en als bij bovenwonder is er naast die parkeerplaats een pizzeria !  Het restaurant gaan echter pas open om 19u.  In afwachting gaat zoonlief onder het toezind oog van Jeanne d'Arc wat rondjes draaien op de paardenmolen.

Om 19u neemt het gezelschap als eerste plaats op het terras vanwaar vader zicht heeft op zijn auto.  Hij is er niet gerust in.  Veel schunnig volk in Orleans.  Een paar groepjes jongeren slenteren langs de volgeladen auto en aarzelen niet om binnen te kijken of er iets interessants in ligt.  Drie pizza's worden besteld en opgegeten.  Er wordt hier niet geplakt.

Tegen 20u15 is het tijd om terug te vertrekken.  De laatste 400km verlopen vlot.  Kort na middernacht is Waregem bereikt.

The End.