Home  Vakantieblogs

   

ZOMERVAKANTIE 2013
ANDUZE
 
volg de avonturen van vader, moeder en zoonlief
dagelijks op de voet

 

 


Proloog

Zoals wel eens meer gebeurt zijn de gemaakte plannen goed maar de uitvoering ervan iets minder.

Het vertrek naar Anduze is gepland op woensdag.  Vader heeft al vanaf maandag verlof genomen zodat hij volledig uitgerust de duizend kilometer lange rit zou kunnen inzetten.

Op het laatste moment is de planning wat gewijzigd.  Vader gaat op maandag nog vlug eventjes met de moto een dagtrip doen in de Pas-de-Calais samen met zijn twee slechtste moaten.  De goede bedoelingen krijgen meteen een behoorlijke bluts want de dagtrip draait weer uit op een benefietrit ten voordele van de op het traject gelegen plaatselijke Horeka.

Veel te laat in bed stapt vader alles behalve uitgerust datzelfde bed op dinsdag uit.  De valiezen worden gepakt aan een bedenkelijk rendement.  Vader overziet het niet ; vader krijgt er geen structuur in.  En dat terwijl moeder op haar werk de uren zit af te tellen tussen de zuren en de basen, en zoonlief zijn laatste uren Chirokamp uitblaast in Opoeteren.  Sterk begin.

     


Woensdag 31 juli

Terwijl de haan nog op één been staat doet vader dat al op twee.  De weg naar het zuiden is lang.  Vroeg opstaan is aan de orde.  Om 4u ging de wekker al af.  Vader is niet echt fris.  De motorit hangt nog in zijn kleren en gisteren zat hij ook al niet vroeg in zijn nest door de voetbalwedstrijd Zulte-Waregem tegen PSV die te volgen was op 2Be.

Om 6u30 is iedereen startklaar en wordt het startschot gegeven.  Vader heeft geen zin in de Parijse ochtendellende en rijdt dan maar over Reims.  Gezien de eerste boterham dateert van 4u heeft iedereen om 8u al weer honger ; zoonlief werd zelfs rechtstreeks van zijn bed overgetransplanteerd naar de achterbank zonder voeding.  Kort over Reims wordt halt gehouden in een wegrestaurant om een klein ontbijt te nuttigen.

Om 12u slaan de magen weer aan het rammelen.  Vader beslist om in de buurt van Macon de eerste afrit te nemen en komt uit in Tournus dat gelegen is aan de oevers van de Saône.  Moeder haar ogen vallen op restaurant "Le grill des quais".  Vader en moeder eten een dagmenu bestaande uit een voorgerecht op basis van Italiaanse charcuterie gevolgd door een tranche de gigôt.  Zoonlief gaat voor een pizza.

Op de achtergrond kabbelt het water van de Saône rustig richting Middellandse zee en dat inspireert duidelijk de bediening want alles komt nogal traag op tafel.  Voor 19u moet vader zich aanmelden in Anduze en dat komt in het gedrang.  Ook moeder, die in haar studententijd nog serveuze van borden is geweest, begint zich aan het slakkentempo te ergeren.  Tegen 14u kan pas weer aangezet worden.

Het is een hoogdag voor vader want dankzij zijn nieuwe bolide kan hij eindelijk eens een helling oprijden of wat meer gas geven zonder dat het ding in panne valt.  En ook voor moeder is het zowaar een hoogdag.  Tijdens de doortocht van Lyon komt de naam van het één na het ander chemisch bedrijf gelegen langs de A6 haar bekend voor en als kers op de taart is het vandaag de feestdag van alle Ignacen !

Om 18u15 is Anduze bereikt.  Toch nog op tijd.  Alles wordt uitgepakt.  Iedereen is bekaf.

     

     


Donderdag 1 augustus

Camping 'Le domaine de Caujac' ligt nabij Anduze in het departement du Gard en grenst aan het natuurpark van Les Cévennes.  Het is een typisch franse camping.  Dat konden vader en moeder gisteren avond al ondervinden vanuit het bed.  Het was disco avond en de overgedateerde schijven van Claude François of - voor de kenners - Gilbert Montagné draaiden er op los.  Het zwembad is niet overdreven groot volgens de campingpopulatie.  Daarnaast zijn er redelijk veel recreatievoorzieningen zoals onder andere een pétanquebaan, een voetbal- en volleybalveld en een minigolf.  Langs de camping ligt de Gardon maar die is te ondiep om deftig in te zwemmen.  De bungalows zelf liggen in een apart gedeelte van de camping

Na de vermoeiende dag van gisteren staat er vandaag een lazy day op de camping geprogrammeerd.

In de ochtend worden de grote boodschappen gedaan ; in de namiddag een zwempartij en rusten aan het zwembad.

Na de disco avond van gisteren is het vandaag karaoke avond.  Moeder voelt haar geroepen om te gaan kijken en overtuigt de rest.  Menig voice kandidaten passeren de revue maar zware scores vallen er niet uit te delen.  Regelmatig gaan de fransen uit de bol bij het horen van liedjes waarvan de rest van de wereldbevolking nog nooit heeft gehoord.  En als kers op de taart komt Claude François zelf een duet zingen ! Voor vader genoeg om terug te keren naar de bungalow en te gaan slapen.

     

     

     

     


Vrijdag 2 augustus

Acht uur in de morgen.  Het is zo goed als overal stil op de camping.  Zo goed als overal... behalve op één plek : bij de buren.  Het terras van de buurman paalt aan de slaapkamer van vader en moeder.  Van 's morgens vroeg zitten ze luidruchtig onzin uit te kramen.  De rest van de dag zeggen ze zo goed als geen woord tegen elkaar behalve om acht uur in de morgen.  Hoe kan het ook anders : Hollanders !  Het tafereel stemt moeder niet gunstig gezind.

De echte zin om er in te vliegen is er nog altijd niet.  In de voormiddag zal er gerelaxed worden aan het zwembad.  Dat blijkt ook de beste periode van de dag te zijn om daar te vertoeven.  In de namiddag is het er te warm en daalt ook het niveau van de badgasten.

Hoewel volkomen opzettelijk, is het zeer tegen mijn zin dat ik elke nacht opnieuw in mijn bed schijt.  Dat is de eerste zin van het boek dat vader dit jaar zal verteren : 'De Laatkomer' van Dimitri Verhulst, waarin een man doet alsof hij een dementerende patiënt is in een instelling.  Een boek op het niveau van vader, zoveel is duidelijk.  Terwijl vader de eerste pagina's aansnijdt laten moeder en zoonlief zich volledig gaan op de glijbaan.  Even later haalt vader wat acrobatische toeren uit met zoonlief in het zwembad.

In de namiddag wordt de achterkant van de camping verkend.  Daar ligt de Gardon, een zijarm van de Gard.  Het leven is niet altijd even eenvoudig.  De schaduw bevindt zich aan de overkant maar die is gemakkelijk te bereiken gezien het water niet echt diep is.  Het water is warm en behoorlijk helder.  Van zodra je stilstaat komen van overal kleine visjes rond de benen zwemmen.  Het is er ook een oase van rust want het overgrote deel van de campinggasten verkiest het zwembad.  Moeder is alvast heel opgetogen met de locatie.

Gisteren heeft vader in de namiddag - wanneer het niveau van de badgasten zakt - aan het zwembad ontdekt dat hij zijn pet op een meer eigentijdse manier moet dragen wil hij hip zijn.

Kwestie van vandaag nog iets buiten de camping te hebben gedaan wordt in de avond Anduze bezocht.  Anduze is niet zo groot en ligt aan de Gardon.  Langs de hoofdstraat liggen behoorlijk wat terrasjes en restaurants.  Kleine straatjes met winkeltjes leiden naar het binnenplein.  Al bij al is het er nog niet zo heel druk.  Hier wil vader eerstdaags komen eten want dat wordt toch dringend nog eens tijd.

     

     

     

     

     

     

     

     


Zaterdag 3 augustus

Zoals elke morgen gaat vader om vers stokbrood en croissants naar de campingwinkel.  Aan de kassa valt het vader op dat een andere vader een krant koopt.  Er blijken dus toch kranten te koop te zijn in de campingwinkel.  Vader ziet het krantenrek staan en neemt een exemplaar van Het Nieuwsblad mee.  Daarmee zal hij moeder een groot plezier doen want moeder leest in België elke morgen de volledige krant van voor naar achter uit.

Fier als een gieter trakteert hij moeder bij het aankomen aan de bungalow op de krant.  Een goede 10 seconden duurt de euforie want moeders ogen vallen direct op de krantenkop Opstand bij Zulte-Waregem...  Weer dikke rellen dus.  Moeder verdiept zich in de sportkatern en zakt volledig door de grond.  Moeder is categoriek : hier zit Decuyper weer achter, Decuyper moet buiten !

Zoonlief wil gaan minigolfen maar het Hazardspook blijft door moeder haar hoofd zweven.  Haar golfprestaties trekken op geen bal.  Wanneer het thuisfront belt om het nieuws over Essevee te melden moet alles wijken.  Vader komt zot van al die voetbalhysterie van moeder en zoonlief.

Het wordt tijd om de camping te verlaten en nieuwe oorden te verkennen besluit vader ; misschien kan daarmee dat voetbalgedoe even vergeten worden.

Tijdens een rit langs de Gardon heeft vader een klein pad gezien dat leidt naar de oever.  Vader gaat de zaak verkennen en komt zowaar uit op een klein paradijs.  Een godvergeten gat.  Een oase van rust.  De Gardon is er bovendien diep genoeg om te kunnen zwemmen.  Hier wil moeder drijven op haar luchtmatras.  Maar foutje.  Waarschijnlijk door al die opgekropte voetbalwoede kruipt moeder iets te driftig op het drijftuig en scheurt één van de luchtcompartimenten.  De ravage is aanzienlijk.  Gedaan met langgerekt drijven maar dat belet niet om te genieten van het prachtig stukje natuur.

Na een duik in het zwembad genieten vader en moeder in de vooravond van een cocktail in de bar van de camping.  Daar kunnen ook frieten worden afgehaald ; meteen het avondmaal voor vandaag.

Vader bakt voor zoonlief een stukje zalm ; voor moeder is een steak haché.  Moeder heeft voor haarzelf een slaatje klaargemaakt op basis van sla, paprika en ajuin.  Altijd verbazend hoe in Frankrijk groenten echt naar groeten smaken.  Smakelijk eten doet moeder wel maar ze is weer één brok stress.  Duizend kilometer hoger speelt Zulte-Waregem tegen Kortrijk.  Correspondenten in het stadion gaan moeder en zoonlief informeren over de stand van zaken maar geen enkel SMS geluid weerklinkt.  Zijn zij het vergeten of gebeurt er effectief niets ?

Om 21u45 komt de verlossing :  1-0.  Vreugdekreten weerklinken op standplaats 48, maar die worden al rap gedempt wanneer een tweede bericht volgt dat er nog 3 extra minuten moeten worden gespeeld.  Moeder dacht al dat de buit binnen was...

Drie minuten later regent het SMS berichten.  De boeren hebben de dikke nekken met 1-0 naar huis gestuurd !  De in mineur begonnen dag eindigt dan toch nog goed voor moeder.

     

     

     

     

     

     


Zondag 4 augustus

Vader is van mening dat de dag uitstekend begint want er worden op zondag geen Belgische kranten verkocht in de campingwinkel.

Zondag is nog altijd eitje dag.  Ook op verplaatsing wordt bij het ontbijt een zacht gekookt eitje gegeten.  In tegenstelling tot de vorige jaren is vader er op vooruit gegaan.  Deze keer neemt hij vanuit België zijn eigen eierdopjes mee.

Vandaag staat de eerste daguitstap op de agenda : een verkenning van de dichtste kant van de Cévennes.

Het natuurgebied Parc National des Cévennes kent een bergachtig landschap.  Verschillende cols moeten opgereden worden.  De eerste stop is aan de Belvédère de la Cravatte waar zoonlief een panoramisch zicht heeft over een stukje van het gebied.

Tegen de middag wordt er gepicknicked aan de ingang van Les Cascades d'Orgon.  Met zo'n naam verwacht vader een verzameling aan watervallen om U tegen te zeggen maar dat valt wat tegen.  Ook moeder die graag het volledige 8,3 kilometer lange wandelpad had afgestapt met haar teensletsen is teleurgesteld.  Het watervalletje ligt op amper 200 meter wandelen.  Niettemin is het een mooi stukje natuur.

Na verder wat cols op en neer te rijden en zonder in panne te vallen bereikt vader het hoogste punt van de Cévennes, de Mont Aigoual.  Daar heeft Metéo France een meteorologisch observatorium neergeplant.  Na een korte wandeling eindigen vader, moeder en zoonlief op het terras van de bar waar een charmante serveuse spontaan voorstelt om een groepsfoto te nemen.

Vanavond zal er op de terugweg gegeten worden op restaurant maar gezien de lange afstand stopt vader eerst nog eens in Saint-Hippolyte-du-Fort om een iets te drinken.  Mooi dorpje met fonteintje en pleintje maar jammer genoeg geen restaurant waar eventueel aansluitend zou kunnen gegeten worden.

Verderop in Lasalle vallen moeder haar ogen op restaurant l'Orée du Gard.  Dat ligt achter de kerk en heeft een gezellig terras.  Daar zal het gebeuren.  Zoonlief is groot genoeg en mag vanaf nu beginnen met menu's te eten van een volwassene.  Moeder bestelt een geitenkaasachtig slaatje gevolgd door een lamsgigôtbrochette ; vader een assiètte de charcuterie gevolgd door diezelfde brochette.  Zoonlief gaat zich wagen aan eveneens een charcuteriebord en een pièce du boucher au beurre d'anchovis.

De bediening gebeurt niet echt snel.  Zoonlief zit vol spanning te wachten op zijn hoofdgerecht.  Wanneer dit voor zijn bord verschijnt is zijn eerste reactie 'dit ruikt naar koeienstront' !  Ook moeder is allesbehalve opgetogen met de geur-van-de-pla.  En dat is, zoals we moeder wel kennen, duidelijk te zien op haar gezicht.  Zoonlief eet er niets van op en het is uiteindelijk vader die alles mag opkuisen.  Niets mis mee volgens vader maar de smaak kan wel als zeer speciaal gecatalogeerd worden.

In het menu is kaas of dessert inbegrepen.  Moeder neemt een bordje kaas ; vader en zoonlief een dessert.
De kaas blijkt zo scherp te zijn dat moeder een nog grotere smoel trekt dan bij de koeienstrontgeur.  Haar zintuigen worden echt niet gespaard vandaag.

Zoonlief heeft, op de salami van het bordje charcuterie en de crème caramel na, niets gegeten.

Conclusie : voor zoonlief voortaan nog altijd steak haché of kipnuggets met frieten !

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     


Maandag 5 augustus

Vader heeft een moeizame nacht achter de rug want moeder heeft de helft van het natuurpark van Les Cévennes omvergezaagd met haar gesnurk.  En toen vader eindelijk in slaap was gesukkeld staat moeder dan op om te plassen.  Vader weer wakker en hij kon opnieuw van vooraf aan beginnen...

Bij het opstaan alweer een helderblauwe hemel.  Men zou het haast vergeten maar er is zich stilaan een record aan het vestigen.  Moeder is al bijna een week op reis en het regent nog steeds niet !

Vader gaat zoals elke morgen om stokbrood en croissants en koopt deze keer weer voor moeder de krant.  Moeder wil dringend het voetbalnieuws uit Waregem lezen.  Wanneer vader aankomt aan de bungalow smijt hij de krant op tafel en roept, bij wijze van dank aan moeder voor haar nachtelijk gesnurk, dat Dury zijn ontslag heeft aangeboden.  Moeder wordt op slag zo slecht alsof ze vier pièces du boucher au beurre d'anchovis heeft gegeten.  Vader rept zich om te zeggen dat het een grap is om te vermijden dat hij één van de eerder deze week gekochte espadrilles naar zijn hoofd krijgt geslingerd.

Na het ontbijt gaat moeder naar het zwembad om daar te proberen nog een paar vrije ligstoelen te bemachtigen want daar heerst een ware ligstoelbadhanddoekenoorlog.  Al van bij het openingsuur gaan lepe vossen ligstoelen voor zichzelf gaan "reserveren" door er badhanddoeken op te leggen en de stoelen vervolgens ongebruikt achter te laten.  Gekend fenomeen.  Maar vandaag is het verbazend kalm aan het zwembad want er zijn nog redelijk wat stoelen vrij.  Even later komen vader en zoonlief moeder aan het zwembad vervoegen.  Vader legt zich op een ligstoel in de schaduw en valt in slaap.  De tijd gaat vooruit en vader komt na verloop van tijd weer in de zon te liggen.  Vader draait en verzet zijn stoel en er hij wordt vanuit het niets aangevallen door een snotneus, zowat de leeftijd van zoonlief, die tegen vader van zijn tak maakt dat hij zijn ligstoel zou hebben afgepakt.  De snotneus dacht waarschijnlijk dat vader geen Frans verstond gezien zijn Nederlandstalig boek dat naast hem lag maar dat was verkeerd ingeschat.  Vader trakteert de snotneus op een Franse repliek die kleine eerstdaags niet zal vergeten.  De kleine druipt het vrij vlot af.  Alle truken van de foor zijn hier goed om aan een ligstoel te geraken.

Na op de middag een broodje en wat meloen met parmaham te hebben verorberd gaat iedereen naar de rivier achter de camping.  Daar is het stukken rustiger vertoeven dan aan het zwembad.

Met de resterende onderdelen van de luchtmatras maakt moeder een drijvend object.  Beetje kort van lengte maar het drijft.  Zoonlief speelt na het waterravotten op zijn PS Vita terwijl moeder aan de overkant in ware Brigitte Bardot stijl heeft plaatsgenomen op een rots.  Voer voor paparazzi.

Of het aan de voeten van vader ligt is niet bewezen maar de talrijke vissen in het heldere water zijn er op verzot.  Ook vader houdt van drijven op het water.

Na de avondmaalperikelen van gisteren staat vader vandaag aan het fornuis.  Geen gewaagde gerechten.  Zoonlief krijgt gebakken kip met gebakken aardappeltjes voorgeschoteld ; voor moeder en vader een entrecôte met een semoule/ratatouille van provençaalse groentjes.

Vanavond zal er weer niet veel geslapen worden want het is bal polulaire aan de bar van de camping !

     

     

     

     

     


Dinsdag 6 augustus

Vader is organisatorisch getalenteerd.  Elke dinsdag is het markt in Saint-Jean-du-Gard.  Elke dag rijdt er een toeristisch treintje van Anduze naar Saint-Jean-du-Gard.  Vader heeft het geniale idee om de twee te combineren.

De trein vertrekt uit Anduze om 9u30 en vader wil zeker om 9u aan het station zijn.  Een tweede geniaal idee want kort na 9u stroomt het station vol met andere vaders die ook het geniale idee hadden om naar Saint-Jean-du-Gard te gaan per trein.  Moeder een zoonlief hebben een zitplaats ; vader verkiest om recht te staan om gemakkelijker foto's te kunnen nemen.

De heenrit gebeurt via een diesellocomotief ; de terugrit van 14u zal gebeuren per stoomlocomotief.  De trip duurt zo'n 40 minuten.

Het is redelijk druk op de markt van Saint-Jean-du-Gard.  Moeder is in haar element en denkt er meerdere malen aan om haar garderobe uit te breiden.  Om de haverklap staan er kraampjes met streekproducten zoals onder andere gegrilde pistachenoten of olijven.  De echte die hard kan er zelfs een matras kopen en al dan niet per treintje meenemen naar zijn tent op zijn camping.  Onderweg, tijdens het slenteren tussen de kraampjes, wordt zoonlief door een marktkramer getrakteerd op een stukje nougat.

Die nougat heeft zoonlief blijkbaar gesmaakt want op de terugweg naar het station wil zoonlief graag een stuk nougat kopen.  Vader gaat ermee akkoord en laat de marktkramer een stuk van zijn artisanaal gemaakte lekkernij afsnijden.  Big surprise op de weegschaal.  Het ding weegt meer dan 700 gram.  Aan zo'n 6,99 euro/100 gram is de brok goed voor - de marktkramer is nog zo goed om af te ronden naar beneden - 49 euro !  Tevreden over zijn zakencijfer geeft de marktkramer nog een stuk nougat met speculoos mee, gratis.  Vader en moeder zijn toch wel eventjes geschrokken van het kasticket.  Daarmee is meteen ook het record van vorig jaar verbroken toen moeder zich tijdens de Tour de France twee latten nougat liet aansmeren voor 15 euro.

Problemen met de begroting.  Er ging deze middag, in afwachting van de trein van 14u, op restaurant gegeten worden maar het budget is belegd in een stuk nougat.  Het gastronomisch menu wordt in het stationsbuffet van Saint-Jean-du-Gard ingeruild voor drie bakken frieten met Saucisses de Strasbourg en kipnuggets.  Aan tafel wordt de rekening hermaakt met moderne wiskunde en vergelijkingen :

1 nougat = 10,88 x 0,50cc rosé
1 nougat = 24,50 x 0,33cc cola
1 nougat = 24,50 x 0,25cc bier

De terugreis naar Anduze lijkt meer op een deportatie dan op een toeristische rit.  De trein zit overladen vol en velen moeten rechtstaan in de middengang.  Nog een geluk dat er niemand een matras heeft gekocht.  Moeder houdt de brok nougat nauwlettend in de gaten.  Je weet maar nooit.  Met een temperatuur van rond de 33 graden vult de wagon zich al gauw met kleurige aroma's van internationaal toeristenzweet.  Er zijn zowaar zelfs sporen van het nobele Antwerpse zweet waarneembaar.  God zij dank is de nougat goed hermetisch verpakt.  Wie uit het venster hangt om naar lucht te happen kan genieten van prachtige landschappen langs de Gardon.

Terug op de camping is het tijd voor een frisse duik in diezelfde Gardon.  Even verderop het plekje van gisteren heeft moeder een idyllische locatie gezien.  Daar is een waterdam en is het water bovendien nog dieper.  Weer een ongerept stukje natuur waar een kleine kikker zich zelfs vanop een paar centimeter laat fotograferen.  De verfrissing is meer dan welkom.

Besparingen zijn er ook op het avondmaal.  Vader trekt voor moeder en hemzelf een blik cassoulet open ; zoonlief moet het stellen met een broodje met salami.  Voor dessert is er, hoe kon het ook anders, nougat.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     


Woensdag 7 augustus

Acht uur in de morgen.  Het is zo goed als overal stil op de camping.  Zo goed als overal... behalve op één plek... De Nederlandse buren zijn deze keer liedjes aan het zingen.  Positief punt : er zit variatie in hun irritant gedrag.

Deze nacht heeft het redelijk huisgehouden in de streek.  Een deftig onweer heeft de camping overgebeamed naar de Vogezen.  In de petanquebanen kan er vandaag gezwommen worden.  Ook moeder moet ingrijpen en haalt het water van de terrasluifel.  De thermometer heeft een serieuze uppercut gekregen : van 33 naar 18 graden op één dag.

Het minst slechte weer is vandaag te vinden aan de kust.  Vader beslist om een Carnon-Plage te rijden, bekend oord van enkele jaren geleden.  Onderweg worden aankopen gedaan in de Decathlon van Nimes.

Zoonlief heeft op de middag grote honger en het kan niet snel genoeg gaan.  Vader wijkt af naar Lunel maar daar is amper iets open.  De 'Brasserie 114' brengt redding.  Een snel dagmenu vult de magen.  Zelfs zoonlief waagt zich er nog eens aan.  Hij krijgt een bladerdeegje met stukjes worst gepresenteerd gevolgd door een kippefricasé.  Moeder wijkt af en bestelt een gebakken lotte al is het vader die ze uiteindelijk mag opeten.

Tegen 15u zit iedereen op het godverlaten strand.  Grijze wolken ontsieren de pret maar het blijft droog.

Op de terugweg worden boodschappen gedaan voor het avondmaal.

Zwakke dag.  Morgen beter.

Vanaf vrijdag zouden de temperaturen weer de hoogte inschieten.

     

     

     

     


Donderdag 8 augustus

Het weer is nog altijd niet wat het moet zijn.  Een onweer heeft deze nacht weer de camping onder water gezet.

Na de slappe woensdag van gisteren staat er vandaag cultuur en architectuur op de agenda : Montpellier.  Bovendien ligt de stad zo goed als aan de kust wat beter weer garandeert.

Vader houdt niet echt van rijden en parkeren in grootsteden.  De dakkoffer sluit ondergrondse parkings uit wat het er niet eenvoudiger op maakt.  Maar vader heeft een plan bedacht.  Hij heeft gisteren gezien dat vanuit Lunel een trein rijdt naar Montpellier.  Dus het wordt parkeren aan het station van Lunel en dan verder rijden met de trein naar Montpellier.

Om 10u is iedereen present aan het station van Lunel.  Moeder en zoonlief kunnen genieten van een voorbijvlammende op de rails blijvende TGV die zich aan de snelheidsbeperkingen houdt.  De rit naar Montpellier duurt amper 15 minuten.

Aangekomen in Montpellier vallen onmiddellijk de kleurrijke trams op.

De architectuur van de gebouwen in het oude stadsgedeelte is indrukwekkend.

Moeder heeft rond de middag 'Pizzeria Saint-Anna' in het vizier gekregen.  Pizza is één van zoonlief zijn lievelingsgerechten.  Een lievelingsgerecht, daar heeft hij wel recht op na al die menuperikelen van de laatste dagen.  Vader kiest voor een pizza met merguez, moeder een pizza met zeevruchten en zoonlief een kale pizza margerita.  De pizza's zijn serieuze schijven, zo de grootte van een maxi LP van Claude François in zijn beste jaren.  Niemand slaagt er in zijn pizza soldaat te maken.

Na het eten wordt de stad verder verkend maar algauw blijkt dat er veel tijd over zal zijn want de terugrit naar Lunel is pas om 18u39.  Zo staat op het ticket.  Omdat de rit na 18u30 gebeurt heeft vader korting gekregen.

Terras na terras worden afgeschuimd.  En wat krijgt de Belg op duizend kilometer van huis voor zijn neus ? SAS Pils !

Tegen terugreistijd beginnen de terrasbezoeken zwakke momenten te veroorzaken...

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     


Vrijdag 9 augustus

Acht uur in de morgen.  Het is overal stil op de camping.  Zo goed als overal... en vooral bij de buurman.  Daar was gisteren blijkbaar een feesie.  Mien waar is mijn feestneus ?

Vader en zoonlief gaan na het ontbijt boodschappen doen.  Vader is vergeten dat moeder eergisteren al eieren had gekocht in de Leclerc van Lunel en koopt er ook.  Twaalf eieren in de frigo.  Er moet ingegrepen worden.  Resultaat is een omelet als middagmaal.

In de namiddag gaat iedereen naar het eerder deze week ontdekt rustig plekje aan de Gardon.  De weg naar de rivier passeert langs de pétanquebanen waar het vandaag verkleed balletjewerpen is.

Vader heeft vanmorgen in de Intermarché naast eieren ook een nieuw vaartuig gekocht voor moeder.  Maar moeder heeft maar weinig respect voor vader zijn daad van liefde.  Kort na aankomst mag moeder door haar eigen nalatigheid naar het op hol geslagen vaartuig koersen dat de waterdam afcrasht.  Vanop een lager gelegen oever ziet een oudere dame het drama zich voltrekken en offert bijna haar eigen leven op om het in nood verkerend vaartuig te redden, met succes.

Nadat moeder de waterval aan hevige emoties heeft verwerkt kan ze in alle rust genieten van haar nieuw vaartuig.  Vader houdt zich ondertussen bezig met het schieten van beelden voor zijn vakantiemovie.

Bij aankomst aan de bungalow blijkt dat buurman Kees riebedebie is.  Terug naar Bitterballand.  Met wimpels en feestneus.  Jammer, want moeder had graag zijn ganse feestinfrastructuur overgekocht nu ze van het thuisfront is op de hoogte gebracht dat Decuyper zijn ontslag heeft gegeven bij Essevee.

Vader heeft voor zoonlief als avondmaal twee verse blokken steak haché uit de diepvries gehaald.  Voor vader en moeder is het gebakken kip.  Alles geserveerd met afgehaalde frieten van de camping.

In de verte kondigt zich een avond schijven draaien van Cloclo & Co aan.

     

     

     

     

     


Zaterdag 10 augustus

Er zit weer wat leven in de internetverbinding van de camping maar optimaal is het nog altijd niet.  Vader profiteert er van om de website van Metéo France te raadplegen.  Het blijft zonnig met temperaturen rond de 30 graden en dat minstens voor de rest van het verblijf.  Dit wordt één van de droogste vakanties van moeder.

Voor zoonlief begint het nieuwe er van af te zijn en hij grijpt naar de klassieke tijdverdrijvers.  Moeder maakt het niet moeilijker dan het is en stelt haar ligzetel in de voormiddag ter plaatse aan de bungalow op.

In de namiddag gaat iedereen naar de Gardon.  Na het incident van gisteren zoekt moeder rustiger wateren op om te drijven op haar vaartuig.  Aan wal heerst er een pikorde in de infrastructuur.  Zoonlief eist de ligzetel op ; moeder moet het dan verderop maar doen met de keien van de Gardon.

In de vooravond gaan moeder en zoonlief nog even zwemmen in het zwembad.  Zoonlief maakt er kennis met een Waals leeftijdsgenootje.  Hij kan eindelijk het aangeleerde Frans van meester Bert in praktijk toepassen.

Het einde nadert en de diepvries leegeten staat op het menu als avondmaal.  De rest van de zalm gaat de magen in en daarmee is het diepvries agendapunt afgewerkt.

Een rustige dag.  Morgen meer actie.  Vader plant om de geschiedenis tegemoet te gaan.

     

     


Zondag 11 augustus

Vandaag heeft vader dus een plan om de geschiedenis te gaan opzoeken.  Een bezoek aan Nimes.

Het stadscentrum is er vernieuwd.  Een brede laan leidt naar de arena's die er van buitenuit veel belovend uitzien.  Maar binnenin valt het redelijk tegen.  Daar zijn ze alles aan het verbouwen voor één of ander optreden.  Alles staat in de stellingen.  Moeder is teleurgesteld.  Men kan evengoed gaan kijken naar de zitplaatsstellingen voor het publiek die klaar staan voor de openingstoet op de vooravond van de Gentse Feesten.  Het bezoek wordt nogal snel afgerond.  Even verder staat La Maison Carrée.  Een recent gebouwde tempel.  Moeder heeft het gehad.  Moeder wil terug naar de camping.

Tijdens de middagdut van moeder en vader voltrekt zich een drama.  Op de camping staat een springkastelencomplex en zoonlief is er onzacht tegen de vlakte gegaan.  Hij kan zijn nek niet meer naar links bewegen.  Moeder neemt contact op met het thuisfront in persone van nonkel kinesist Jan.  Een tube Flexium gel moet redding brengen in combinatie met een massage van moeders handen.  Zoonlief herstelt in de ligzetel van zijn kwetsuren.  No pictures allowed.  Om de pijn nog extra te verzachten wordt de brok nougat nog eens bovengehaald.

Vader had gepland om vanavond te gaan eten in Anduze maar door de nekproblemen van zoonlief zal er dichterbij moeten gesoupeerd worden.

De camping biedt de mogelijkheid om pizza's en frieten af te halen maar ze kunnen ook ter plaatse geconsumeerd worden op het terras aan de bar.  Zoonlief hoopt dat een pak friet met een frikandel zijn nek weer op orde gaat krijgen.  Vader en moeder gaan voor een pizza.

De plaats van het ongeval opzoeken is de beste manier om een trauma te verwerken denkt zoonlief.  Na het eten gaat hij weer vrolijk springen op het springkasteel.  Hij ontmoet er een Waals vriendje dat hij eerder deze week heeft leren kennen.  Zoonlief haalt zijn beste Frans uit om een jump in het springkasteel in te zetten : un... deux... trois... en springen maar.  Zoonlief is miraculeus genezen.

     

     

     

     

     

     

     


Maandag 12 augustus

Het zal nu, met het chirokamp van Opoeteren inbegrepen, ongeveer een maand zijn dat zoonlief weg is uit zijn vertrouwde omgeving.  En dat begint zijn tol te eisen.  Al van bij het opstaan is hij, om het met een Waregemse uitdrukking te zeggen, twis in de zak.

Vandaag staat een dag aan zee op het programma.  Moeder doet dat graag.  Eens een dag op het strand liggen.  Dat bevalt zoonlief allesbehalve want het zeewater irriteert zijn huid.  Maar het kan nu éénmaal niet altijd zijn zin zijn.

Vader zet later dan verwacht koers op Carnon-Plage.  Dat is een lang uitgestrekte strandstrook die ligt tussen Carnon (nabij Montpellier) en La Grande Motte.  Een plaats waar er op het strand doorgaans ruimte is, waar men niet als braadkiekens in braadbatterijen naast elkaar ligt gepropt.  Maar aan de geparkeerde auto's te zien ziet het er vandaag wel anders uit ; vader vindt amper een parkeerplaats.  Gelukkig is het op het strand toch iets rustiger dan de parking laat uitschijnen.

Zoonlief heeft ondertussen een metamorfose ondergaan naar een zoonerger en werkt door zijn vervelend gedrag meer en meer op vader en moeder hun zenuwen.  De maat is in twee tijden vol.  De eerste tel wanneer (wellicht wel onvrijwillig ; dat was er nog aan te kort) vader en zijn fotogerief gezegend worden door een volle schep Méditerraans zand.  Vader, die er alles aan doet om elke zandkorrel weg te houden van zijn fototas, ziet er de humor echt niet van in.  De tweede tel wordt bereikt wanneer zoonlief één keer te veel de opmerkingen van moeder volledig in de wind slaat.  En ook moeder ziet er de humor niet van in.

Het strandbezoek eindigt al na zo'n anderhalf uur.

Onderweg terug stopt vader op een parking om het middagmaal dat voorzien was aan de zee op te eten.  De sfeer is bekoeld.  Zoonlief draait iedereen de rug toe.

Vandaag is het weer puffend warm.  Zo'n 35 graden.  Vader stopt kort na het middagmaal aan een brug over de Gardon waar hij al eerder deze week een mooi plekje had gezien.  Zoetwatervis zoonlief voelt zich weer veel meer in zijn element en komt er geleidelijk aan door.  Maar nu is het moeder die tegenwerkt.  De kwaliteit en geur van het water bevalt haar niet en al snel volgt het bevel om op te hoepelen.

De sterk ingekorte zeedag eindigt behoorlijk vroeger dan verwacht in het zwembad van de camping.

In de vooravond serveert vader zoonlief gebakken patatten met steak haché en het is weer koek en ei tussen hen.

Daarna speelt zoonlief vader onder tafel bij een partijtje 'Doolhof' en ook bij het spel 'Vlotte Geesten' moet vader het onderspit delven.

     

     

     

     


Dinsdag 13 augustus

Vandaag is het de laatste dag op Camping 'Le Domaine de Caujac' en de geesten bereiden zich al voor om terug te functioneren volgens de Belgische biologische klok.  Al van voor 7u is moeder wakker.  En bij het openen van de voordeur komt moeder volledig in de Belgische sfeer want de hemel kleurt veertig tinten grijs.

Moeder profiteert van het matinale uur om eindelijk ongestoord haar boek te kunnen lezen en een sprint in te zetten naar de eindmeet.

Met zo'n weer valt maar weinig waterpret te beleven.  Moeder begint de valiezen te pakken en vader vult zijn dakkoffer met al zijn campeermeubilair en van lucht ontdane vaartuigen.

Na met de rest van de eieren een omelet te hebben geklutst gaat iedereen toch nog eens naar het zwembad.  Het is er door de afwezigheid van de stralende zon verbazend kalm.  De vrije ligstoelen staan er zomaar voor het grijpen.  Ook de redder laat het afweten en kan er wat onnozel gedaan worden.  Om eens omgekeerd te doen kruipt vader op de schouders van zoonlief maar één of andere natuurwet zorgt er voor dat het spektakel niet opgaat.  Kort na de middag komt de zon er toch nog volledig door.

Er werden totnogtoe nog niet echt zware culinaire potten gebroken.

Na een mislukte poging om in Anduze te parkeren (het is er avondmarkt) zet vader koers naar Saint-Jean-du-Gard.  Daar zijn wel parkeerplaatsen maar geen etablissementen die vader bevallen.  Op de terugweg naar Anduze ziet vader een restaurant dat is ondergebracht in het voormalig station van Thoiras-Lasalle ; tijdens de eerdere deportatietreinrit van Saint-Jean-du-Gard naar Anduze waren vader zijn ogen van uit de trein er immers ook al op gevallen.

Eenvoudige Franse keuken laat de kaart veronderstellen en bovendien nog kindvriendelijk ook.

Vader neemt een menu met een charcuteriebord en een steak met peperroomsaus.  Moeder gaat iets gedistingeerder te werk en kiest als voorgerecht een bladerdeegje met roquefortsaus gevolgd door noix de coquilles Saint-Jacques au curry.  Zoonlief kiest een steak haché die dit keer van het verse type blijkt te zijn.

Tijdens de maaltijd helpen moeder en vader een Engels koppel hun gerecht kiezen door voor hen de gerechten te vertalen.

Na de maaltijd blijft het koppel uit Brighton nog even napraten.

Het verlof is dan toch nog afgesloten met een deftige maaltijd al moet gezegd worden dat de vorige jaren de broeken op het einde toch meer spanden.  Het is hier precies niet de streek van de gerechten om van omver te vallen.

     

     

     

     


Woensdag 14 augustus

Al staat de wekker om 6u, toch is moeder is al wakker om 5u.  De delegatie van Homair komt pas om 8u de staat der gebouwen keuren.  Tijd zat om in te laden temeer alles al staat ingepakt van de dag ervoor.  Zelf kuisen behoort ook tot het verleden.  Veel keurwerk zal er dus niet zijn.  Om 8u05 is de waarborg terug in handen van vader en kan er vertrokken worden richting België.

Er zijn zo goed als geen problemen op de weg.  Voor Lyon kan er al vanop tientallen kilometers genoten worden van een affakkeling om U tegen te zeggen.

Een picknick kort over Lyon moet de magen vullen met enkele restanten uit de frigo.

Na een vlotte rit bereikt vader Waregem om 18u30.