Home  Vakantieblogs

   

ZOMERVAKANTIE 2014
REGUSSE
 
volg de avonturen van vader, moeder en zoonlief
dagelijks op de voet

 

 


De Stamboom


Woensdag 6 augustus

Vader en moeder worden om 4u uit hun bed gebuzzerd.  Het is een korte nacht geweest want beiden lagen dinsdag pas omstreeks 23u in hun bed wegens inpakwerk.  In het salon liggen zoonlief en 't neefke diep te slapen.  Voor de gelegenheid is 't neefke komen slapen bij zoonlief want die moet meerijden naar het zuiden in de auto van vader ; nonkel is de avond voordien al vertrokken met een volzette auto.  De twee worden getransplanteerd naar de achterbank en de start wordt afgeschoten om 5u30.  Het moet duidelijk plezant geweest zijn de avond voordien want de twee slapen nog door tot haast de middag.

Mits enkele pafpauzes verloopt de rit naar Regusse zeer vlot.  Het traject loopt via snelwegen over Reims, Lyon en Aix-en-Provence.  De laatste 60 km gaan over smalle kronkelende heuvelachtige wegen, perfecte wegen om eervol als motorijder uit de bocht te vliegen.  De 1100 km zijn om 16u30 verteerd.

Na te hebben ingechecked en uitgeladen neemt iedereen nog een frisse duik in het zwembad.

De dag eindigt in het campingrestaurant.  Moeder leest tijdens het wachten op de maaltijd de iPad-krant die haar nog maar eens de feiten voorschotelt waar haar favoritiete voetbalploeg voor staat.  De pizza's zijn van een fenomenaal formaat, hopelijk zullen morgen de prestaties van Zulte-Waregem dat ook zijn.

Na een vermoeiende dag zit iedereen tegen 22u30 al in zijn nest.

     

     


Donderdag 7 augustus

Camping 'Les Lacs du Verdon' ligt in Regusse, departement Var, Frankrijk en mag gecatalogeerd worden onder de eerder grote campings.  Toch staan de bungalows niet op elkaar gepropt.  De camping wordt in twee verdeeld door één centrale laan waarlangs al de mogelijke recreatie mogelijkheden liggen.

Vader heeft een klassieke '4 personen villa plus' geboekt ; it's all in the name.  De plus staat een extra twee meter lengte wat toch een aanzienlijk verschil betekent.

Oma haar optrekje bestaat uit een 2 persoonsbungalow en komt recht uit de playmobil doos.  Hier geen sprake van een villa ; oma zal geen volk moeten ontvangen.  Als oma last krijgt van winderigheid in haar slaapkamer zal haar volledig wooncomplex er moeten aan geloven.

Nonkel heeft, gezien zijn grote ménage, een villa 6 personen in gebruik genomen en zijn woning wordt al meteen het opengingsoord van aperitief en middagmaal.  De eerder in de plaatselijke Super-U aangekochte voedingswaren vliegen op tafel.

In de namiddag wordt het zwembad verkend.  Ondanks de grootte van de camping valt de drukte er nog redelijk mee en zijn er zelfs nog ligstoelen vrij.  Geen handdoeken oorlog, het is al ooit anders geweest.  Het zwembad bestaat uit 3 aan elkaar hangende baden en één grote glijbaan.  Zoonlief en 't neefke hebben goede dagen.  Oma heeft geen glijambities en verkiest een schaduwrijke plek om de krant te lezen.  Moeder, nonkel en tante verkiezen de zon.  Na het zwemmen gaan zoonlief en 't neefke nog wat pingpongen.

In de vooravond komt het volledig gezelschap vader zijn 'villa plus' indrinken.  Daarna volgt het avondmaal en dat zorgt voor een optimale portie afwas.

Het is nog even wennen aan het grote gezelschap.

     

     

     

     

     

     

     


Vrijdag 8 augustus

Vandaag is er een markt in Moustiers-Sainte-Marie, een dorp gelegen in de hoogtes nabij het Lac de Sainte-Croix.  Een bezoek dringt zich op.  De dag voordien had nonkel afgesproken met vader om te vertrekken om 9u maar het is om één of andere reden niet blijven hangen in vader zijn geheugen.  Het gezelschap vertrekt daardoor pas om 9u30 naar Moustiers-Sainte-Marie.  Na een vet uur rijden is het dorpje bereikt.

Moustiers-Saint-Marie is een pittoresk dorpje.  In de kleine straatjes is er dus markt waar streekproducten en hebbedingtjes, die bij thuiskomst op de zolder vliegen, worden te koop gesteld.  Er is zelfs een nougat kraam, maar dat wordt straals door vader en moeder gepasseerd.  Geen mega omzet dit jaar.  Oma heeft wel aankoopneigingen en laat haar neus vallen op een stuk zeep.  Na een flinke slenterpartij door het geëtaleerde koopwaar eindigt de tocht op een terras waar vader en nonkel zich tegoed doen aan een Blonde Leffe.

Ondertussen is het al na de middag en een zwempartijtje zou eens kunnen deugd doen.

Uit papie zaligers beeldarchief blijkt dat het van 1982 geleden is dat vader naar het Lac de Sainte-Croix is geweest.  Vader moet toen zowat de leeftijd hebben gehad van zoonlief nu en was net zoals deze laatste ook een waterrat.  Het is ook daar dat vader voor het eerst kennis maakte met het medium film.  Hij aarzelde toen al niet om zonder scrupules een voor die tijd in het openbaar zedelijk gewaagd tafereel tussen papie en oma op pelicule vast te leggen.  De journalist was geboren.

Ongeveer op dezelfde plaats als 32 jaar geleden worden de parasols neergezet want de zon is stevig aanwezig.  Nonkel mag zich bezig houden met het opblazen van al zijn drijfmateriaal ; tante ziet dat het goed is.  Vader heeft zijn drijfzetel tevoorschijn getoverd die weer veel bekijks heeft.  Moeder en de kleine dobberen even later rustig daarmee op het meer.

Maar in de verte komen dreigende grijze wolken opzetten.  Uiteindelijk wordt het nog een rush tegen de tijd om al dat drijfgerief van lucht te lossen en al het gerief bijeen te rapen.  Amper in de auto barst er een deftig onweer uit.  En gezien de vele andere badgasten ook geen zin hadden om te blijven liggen worden vader en nonkel nog getrakteerd op een mega file bij het afrijden van de parking.

Het onweer duurt toch wel een klein uur.

Op de terugweg wil oma nog wat drank aankopen doen want zij zorgt vandaag voor de aperitief.  Deze vindt wel plaats aan de villa van nonkel en tante.  Het terras van haar Playmobil bungalow zou wel eens kunnen instorten als ze 8 man op bezoek krijgt.

Na de aperitief gaat iedereen terug naar zijn eigen locatie om te avondmalen en te gaan slapen na een toch wel vermoeiende dag.

     

     

     

     

     


Zaterdag 9 augustus

Dit zijn ze : nonkel, tante, oma, 't neefke, 't nichtje en de kleine !

Deze morgen geen race tegen de klok.  Iedereen staat op wanneer hij wil en ontbijt wanneer hij wil.  Vandaag zal alles weer eens rustig aan gebeuren.  Maar toch is iedereen om 8u uit de veren om te ontbijten.

Dat alles tot nu toe zonder incidenten verliep was toch wel een mirakel.  Dat daar verandering in moest komen was te voorspellen.

Wanneer zoonlief na het ontbijt koers zet naar 't neefke houdt hij zijn ogen niet op de weg en verstuikt hij zijn teen aan een opgehoogd riooldeksel.  Resultaat : nu zit ook de andere dikke teen onder een pleister.  Wordt er hier geen nougat meer verkocht, de apotheken doen gouden zaken.

En gisteren scheelde het weinig of nonkel mocht met zijn gevolg onder een open sterrenhemel slapen.  Toen nonkel, bij het afgieten van de patatten er geen rekening mee hield dat hij op een gasvuur aan het koken was, vatte zijn handdoek vlam.  Naar buiten rennen mocht hij met zijn fakkel.  Zijn villa van 6 personen bleef overeind.

Na het ontbijt gaan 't neefke en zoonlief naar de minigolf met nonkel.  Oma, moeder, tante, 't nichtje en de kleine kiezen voor het zwembad maar ook daar voltrekt zich een derde ramp.  Het is van 2011 geleden, toen in het zwembad van camping 'Les Logis' in Saint-Palais-sur-Mer, dat moeder nog eens een master alarm heeft meegemaakt.  Plots wordt op bevel van de badmeester het zwembad ontruimd, ook hier omwille van zowaar kaka-in-the-pool.  Een Chinese vrijwilliger van het Homair-team wordt aangeduid om het zonevreemd en verweesd projectiel dat post heeft gevat op de bodem van het zwembad te gaan opvissen.  En met succes.  Het zwembad blijft daarna nog 2 uur gesloten.

Ondertussen heeft vader een spaghetti variant gemaakt op basis van merguezgehakt en provencaalse groetjes.  Moeder eet het op maar het blijkt toch haar ding niet te zijn.

In de namiddag wordt een nieuwe poging ondernomen om te gaan baden.  Terwijl oma en moeder aan het zwembad stokstijf liggen te wachten tot Jan Bardi de zetel van onder hun lichaam komt wegtrekken hebben vader en nonkel zich ingeschreven voor een partijtje pingpong voor zwaargewichten.  De namiddag verloopt verder rustig aan het zwembad.

In de vooravond wordt plaatselijke Regusse verkend.  Het is een typisch provencaals dorpje met kleine straatjes en in het centrum enkele horeca zaken.  Even buiten het dorp staat twee windmolens uit de 14e en 15e eeuw.  Avondmalen gebeurt in restaurant-pizzeria 'Le Regussia'.  Slaatjes, pizza's en entrecôte grillé passeren de revue.  Allemaal heel lekker en aan schappelijke prijs.

Tijdens het avondmaal werd het centrum afgesloten om zowaar een karaokepodium op te stellen.  Moeder, tante en oma willen dit spektakel niet missen.  Franse chansons worden opgevoerd.  De dames krijgen er niet genoeg van ; de mannen hebben na een tijdje toch wel gehad.

Tegen 21u30 is iedereen terug op de camping.  Oma is niet tevreden.  Die had graag nog langer in het swingpaleis gebleven.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     


Zondag 10 augustus

Eergisteren, op de terugweg van het Lac du Verdon, heeft oma gezien dat het vandaag rommelmarkt is in Aups.  En als er nu één ding is dat oma graag doet is op rommelmarkten rondlopen.

Aups is de dichtste stad naast Regusse al valt dat met een korrel zout te nemen.  Ook hier kleine straatjes met winkeltjes.  Moeder heeft in één van die winkeltjes haar ogen laten vallen op een retro asbak en zoonlief wil investeren in een andere hippere zonnebril.  De rommelmarkt valt oma tegen.  Geen rommel maar dure antiek.  Enkele consumaties verzetten op een terras lijkt daarom een beter tijdverdrijf dan verder tussen de antiek te wandelen.

De tocht wordt verder gezet richting Sillans-la-Cascade.  Daar zou een waterval moeten zijn en een mogelijkheid tot zwemmen.  Maar het is er veel te druk en er kan niet geparkeerd worden.  Vader besluit om later eens terug naar hier te komen maar dan vroeger op de dag.  Niet veel verder is het Lac de Carces en vader rijdt dan maar naar daar door in de hoop daar een frisse duik te kunnen nemen.  Ook daar loopt het verkeerd af : er kan en mag niet gezwommen worden in het meer.  De frigobox wordt er dan maar bovengehaald om te eten.  Iedereen eet op de grond behalve zoonlief meneer de directeur.

Tweede zit voor oma want onderweg heeft zij in Cotignac nog een andere rommelmarkt gezien.  Ook daar gaat het eerder om antiek dan rommel.  Marktkramer blijkt alvast een zeer vermoeiend beroep te zijn...  Oma haar rommelhonger is niet gestild.  Het centrum van Cotignac is één lange dreef met allemaal terrasjes. Als alternatief wordt er daar dan maar in één van de etablissementen een ijsje gegeten.

Moeder heeft 's middags op de camping een kieken aan het spit voor 's avonds gereserveerd.  Een gemakkelijk avondmaal dat op het terras van nonkel en tante hun villa zal worden geconsumeerd.  Moeder bestelt bij afhaling van het kieken ook negen bakken frieten.  Deze blijken van een iets te groot formaat te zijn : de bakjes worden nog eens omhuld door zilverpapier en dan nog eens opgevuld tot boven.  Veel te veel frieten dus.

Correspondenten uit Waregem zijn ingeschakeld om tijdens het avondmaal de doelpunten door te smsen van de wedstrijd Zulte-Waregen tegen Club Brugge.  Maar veel beeptonen weerklinken er niet tot een sms het slechte nieuws brengt van de 0-1.  Moeder en nonkel zijn ongelukkig.  Wat later komt de 1-1 binnen wat ook de eindstand zal worden.  Moeder en nonkel zijn minder ongelukkig.

     

     

     

     

     

     


Maandag 11 augustus

De dag begint slecht.  't Neefke is ziek.  Het heeft gans de nacht last gehad van koorts, algemene zwakte, buikkrampen en braakneigingen.  Moeder had enkele dagen geleden twee elektrische bootjes gereserveerd om vandaag de Verdon af te varen maar het evenement valt in het water.  De tocht wordt geannuleerd.  Tante, ooit nog verpleegster in een vorig leven, dient de eerste zorgen toe in de hoop 't neefke weer op het rechte spoor te krijgen.

Ondertussen gaan vader, moeder, nonkel en oma naar Sillans-la-Cascade.  Gisteren werd al een poging gedaan om de waterval te gaan bekijken maar wegens te druk viel ook die planning in het water.  Vandaag is het nog vroeg in de morgen en valt het wel mee.  Na een wandeltocht van een half uur is de cascade bereikt en die mag er best zijn.  Van al dat stappen krijgt een mens dorst ; in het dorp wordt het vochtgehalte terug op peil gebracht.

De gezondheid van 't neefke gaat er niet op vooruit, integendeel.  Het heeft nu al 39.8 graden koorts.  Een bezoek aan de dokter is niet meer te vermijden.  Op weg naar Aups, waar een artsen groepspraktijk is, braakt 't neefke nog net genoeg de auto van nonkel onder zodat tante ook in de brokken kan delen.  Het verdikt van de arts : een bacteriële of virale darminfectie is 't neefke zijn vakantie aan het verpesten.

Nonkel mag van de arts 5 verschillende geneesmiddelen gaan kopen in de apotheek van Aups ; vader doet er nog een zesde bovenop (voor de kenners Microlax) want die verkeert ook in de problemen.  Zoals al gezegd : wordt er geen nougat meer verkocht, de apotheken doen gouden zaken.

Door dat doktersbezoek is het ondertussen al 16u geworden.  Vader en nonkel gaan na hun rit naar Aups nog een frisse duik nemen in het zwembad.  Maar ook daar gaat het mis.  Eerst vallen vader zijn ogen op het tafereel dat zoonlief en 't nichtje, tijdens het spelen in het zwembad, nog maar eens agressief worden benaderd door een andere gefrustreerde vader die vindt dat zijn kind teveel natgespetterd wordt.  Vader gaat er zich mee bemoeien en zegt in zijn beste frans die kerel zijn gedacht.  Daar had de gefrustreerden zich niet aan verwacht en die stond daar meteen met zijn mond vol tanden.  Zoonlief en 't nichtje kunnen zich weer ten volle uitleven in het zwembad.  Maar de vreugde is van korte duur.  Voor de tweede keer wordt een master alarm uitgeroepen en de boel gesloten.  Van een strontzwembad gesproken !

Er zit niets anders op dan te gaan aperitieven en dat loopt grondig uit.

Pas rond 22u komt het avondmaal op tafel terwijl op de achtergrond de karaoke aan de campingbar klinkt.

Om 23u kruipt iedereen in zijn bed.  Hopelijk gaat het morgen beter met 't neefke.

     

     


Dinsdag 12 augustus

Kort na het ontbijt hoort vader de GSM rinkelen van moeder.  Moeder neemt op een vrolijke vakantietoon op met 'Dag Geert'.  Aan de snelheid waarmee de vrolijke vakantietoon omslaat naar een ijzige shit-happens versie voelt vader aan dat het tijd is om vroegtijdig de koffers te pakken.

Zoals elke morgen gaat oma Mariette (moeders moeder) de krant ophalen die via een abonnement wordt afgeleverd in de bus van het huis van vader en moeder.  Bij het binnentreden van de woning snapt zij niet goed de volledige toedracht van het zichtbare tafereel.  Schoenen in de zetel, laden en kasten staan open ; wat moet dat voorstellen ?  Pas bij het zien dat de porte-fenêtre aan de achterkant van het huis openstaat beseft ze wat hier de afgelopen nacht is gebeurd.  In volle paniek alarmeert oma tante Veronique en nonkel Geert (moeders zuster en schoonbroer) die twee straten verder wonen : vader en moeder hun woning heeft onrechtmatig bezoek gekregen.

De politie wordt er bij gehaald en al vlug blijkt dat bij verschillende woningen in de Churchilllaan die nacht is ingebroken.  Op de camerabeelden van de straat zou te zien zijn dat er één man met een tas zich verdacht gedraagt.  De inbreker is van het professionele type, is zeer proper te werk gegaan en heeft zich beperkt tot een minimum aan schade.  Maar binnenshuis ligt alles overhoop.  Elke kast en lade is doorsnuisterd.  Maar bizar genoeg blijkt maar weinig of niets verdwenen : een hapklare mee te nemen laptop staat er nog steeds, volle sigarettensloffen liggen op de grond en een gouden ketting, ook binnen handbereik, is ook onaangeroerd gebleven.   Volgens de politie moet de dief op zoek geweest zijn naar geld, geld dat er niet was.  Pas bij thuiskomst zal effectief blijken of er iets is ontvreemd.

Later op de dag komen mannen in witte pakken vingerafdrukken en andere sporen opnemen.

Op het eerste zicht is dus niets materieels verdwenen.  Wel is de dief er in geslaagd de zo naar uitgekeken vakantie te verknallen.  Even wordt geopperd om eens over en weer te rijden met de TVG maar dat zal toch niets uitmaken.

The show must go on ; het wordt de dief niet gegund om nu ook nog de vakantie te stelen.


Woensdag 13 augustus

Er is al wat meer info over de inbraken in de Churchilllaan. Er zijn blijkbaar nog meer mensen getroffen dan eerst werd verondersteld.  De dief ging van achtertuin naar achtertuin.  Over de buit absurditeit troef.  De oude werkbroek van vader die oma Mariette had hersteld en op het aanrecht had gelegd in een zak blijkt verdwenen te zijn.  Enkel de lege zak ligt er nog.  Bij andere mensen heeft de indringer twee potjes yoghurt opgegeten, 1.000 eur zou ergens meegepikt zijn en ook een auto is ontvreemd.  Allemaal voor wat het waard is ; cowboyverhalen doen al snel de ronde in dergelijke dossiers.

Vannacht is het beginnen regenen in Regusse en tegen de ochtend trekt een stevig onweer over de camping.  Buiten heeft de temperatuur een uppercut gekregen en is die gezakt tot een 17 graden.  Ontbijten gebeurt binnen.

De eerder deze week geboekte boottocht werd uitgesteld naar deze namiddag.

Om 14u liggen twee elektrische boten klaar in Quinson.  De tocht loopt over Les basses georges du Verdon, het kalmere gedeelte van de Verdon en eindigt in het Lac d'Esparron nabij Esparron-du-Verdon.  In totaal moet heen en terug zo'n 16 km afgevaren worden goed voor 4u30 vaarplezier.  De laatste grijze wolken zijn zich aan het oplossen.

De tocht is qua natuur indrukwekkend ; de beelden spreken voor zich.

Aangekomen aan het Lac d'Esparron wordt even aangemeerd om een frisse duik te nemen in de Verdon.  Van grijze wolken is ondertussen geen sprake meer.  Er is wel een scherpe wind komen opzetten.

Op de terugweg maken nonkel en moeder het zich uiterst gemakkelijk op de boot.  Zoonlief is blij met zijn functie van kapitein.  Rond 18u30 is de tocht rond.

Vader, moeder en zoonlief gaan 's avonds nog een pizza eten op de camping om uiteindelijk vroeg in bed te belanden.  De temperatuur is door de wind niet meer van die aard om lang buiten te zitten.

     

     

     

     

     

     

     


Donderdag 14 augustus

Vandaag worden de grote Georges du Verdon verkend, ook wel de Franse Grand Canyon genoemd.  Niet ideaal voor 't Neefke wie zijn gezondheid er weer is op achteruit gegaan.  De rit start aan het Lac de Sainte-Croix en loopt langs de linkeroever tot in Castellane om dan terug te keren via de linkeroever.  In totaal toch wel een trip van 120 km over smalle klimmende en dalende zigzagwegen.  Door de weinige stopplaatsen die dan nog meestal vol staan geparkeerd met andere toeristen is het niet altijd mogelijk diep in de canyon te kijken.  Nonkel legt zich in de beste positie om een foto van het landschap te nemen al is de indrukwekkendheid ervan moeilijk vast te leggen.

Tegen de middag wordt een picknickplaats gezocht aan de oevers van de Verdon maar omwille van de slechte bereikbaarheid, oma moet ook beneden geraken, gaat dan plan de vuilbak in.  Nabij Castellane is het stuwmeer van Chaudamme dat gebouwd is op de Verdon waar gemakkelijk een stoel kan worden neergeplant.  Nonkel stelt er met verbijstering vast dat de kostbare frigoboxruimte is gevuld met een fles water.  Stokbrood met beleg vormen het middagmaal.  Zoonlief ziet van op een rots keizerlijk dat het goed is.

Na wat slenteren in de steegjes van Castellane worden de Georges weer ingereden.  Al die winkelstraatjes lijken toch allemaal meer en meer op elkaar en de winkels verkopen er allemaal hetzelfde toeristenvoer.  In de vooravond is het startpunt weer bereikt en iedereen heeft het zowal gehad met autorijden.

Nonkel wil zijn verlof afsluiten in schoonheid en doet dat met een grillavond aan zijn villa.  Barbecuen op houtschool is hier immers verboden omwille van het brandgevaar.  De vangst uit de Intermarché van Aups gaat vakkundig de grillplaat op terwijl de dames al zitten te denken aan de afwas die straks op hen aankomt.  De kinderen eten binnen omwille van het plaatsgebrek en de frisse temperatuur veroorzaakt door de nog steeds heersende noordwesten wind.  Met het buikje vol vallen moeder en tante de afwas aan onder het streng maar rechtvaardig toeziend oog van oma.

     

     

     

     

     

     

     

     


Vrijdag 15 augustus

De harde en koude wind blijft maar blazen over de camping.  Dat zorgt in de voormiddag voor een bijna leeg zwembad en lege ligzetels.  Moeder test uit of een bakbeurt aan het zwembad alsnog een haalbare kaart is maar zelfs in de zon is de wind ondragelijk.  Uiteindelijk verhuist moeder naar haar villa om daar wat uit de wind in de eigen ligzetel, die vader met liefde voor haar heeft opgezet, haar bakproces verder te zetten.

Terwijl moeder aan het garen is doen de patatten dat ook.  Vader heeft een menu samengesteld op basis van de overschotten in de frigo : voor moeder en zoonlief gebakken aardappelen met fameuze Franse steak haché en verse salade.  Vader verzet de rest van zijn eerder deze week gemaakte spaghettisaus op basis van merguezgehakt waarvoor niemand de hand op stak om dat restje op te eten.  Deze keer serveert hij er couscous bij in plaats van spaghettistokken.

Het uur des oordeels is aangekomen voor nonkel en oma.  Hun respectievelijke villa en playmobilhut zal vanavond verweesd achterblijven.  Hun termijn zit er morgen op maar nonkel verkiest om vanavond al te vertrekken om zo het gevreesde zwarte uittochtweekend te vermijden.  Opruimen en inladen.  Game over.  Vader, moeder en zoonlief hebben een langere periode geboekt en blijven nog in Regusse tot komende woensdag.  Aangezien 't neefke zijn darmen nog niet helemaal in order zijn wint 't nichtje het ticket voor vier extra overnachtingen in de villa van vader.

Nadat al de bagage is ingeladen is het tijd om nog eens voor een laatste keer de buik te vullen op het restaurant van de camping.  Maar dat loopt verkeerd af want vandaag is het vrijdag en dan is er daar de moules-à-volonté avond.  De keet is volzet.  Als alternatief zal een restaurant op nonkels terugweg naar België worden gezocht zodat hij geen verloren afstanden moet afleggen.

Onderweg naar de autosnelweg ligt Barjols en op het marktplein ligt een restaurant dat visueel aan de eisen van vader voldoet.  Vanaf hier is het voor nonkel nog 20 km rijden en hij zit op de A8 naar Lyon.  De menukaart is aantrekkelijk.  Moeder ziet een salade au fois gras et au gésiers staan en is vastberaden dit te bestellen.  Twee jaar geleden, toen op reis in de Dordogne, heeft ze deze lekkernij leren ontdekken.  Pas veel later ontdekte ze dat gésiers ganzenmaagjes waren.  Nonkel volgt het voorbeeld van moeder, vader kiest de rouget grillé sauce provencale terwijl tante en oma opteren voor een entrecôte.  Het resultaat op het bord mag er best zijn.  Wat er beter niet was geweest is het gedrag van zoonlief aan tafel die zich iets te interessant wil maken.  Vader heeft er na een tijdje genoeg van en herschikt de tafelindeling waardoor zoonlief en 't neefke zo ver mogelijk van elkaar worden geplaatst.

Het laatste gezamenlijk avondmaal zit erop.  Nonkel en zijn gevolg vertrekken voor een nachtrit naar België.  Vader keert terug naar Regusse met 't nichtje op de achterbank.  Zoonlief gedraagt zich weer normaal.

     

     

     

     

     


Zaterdag 16 augustus

De wind is grotendeels gevallen maar heeft er voor gezorgd dat de algemene temperatuur toch redelijk is gedaald.  Wanneer vader en moeder om 8u opstaan is het niet aan de orde om op het terras in t-shirt te ontbijten.  Het is amper 16 graden wat toch niet overdreven veel is voor deze streek.

Om 9u02 belt nonkel om te melden dat hij goed is aangekomen in Waregem.  Het was een vermoeiende rit en nonkel had het toch moeilijker dan verwacht om wakker te blijven.  Ook hadden blijkbaar nog meer vakantiegangers het idee om al vrijdag nacht te vertrekken naar het noorden.

Zoonlief moet vanaf nu zijn kamer delen met 't nichtje.  De onnozelheden van gisteren in het restaurant moeten hem nogal wat energie hebben gekost want hij slaapt samen met 't nichtje uit tot 10u.  Eenmaal het bed uit ontbijten ze samen.  Bed & breakfast service.

Vader zet na het ontbijt koers naar Tourtour want moeder wil het kleine dorpje na de eerste kennismaking in 2008 nog eens bezoeken.  Onderweg is het behoorlijk druk.  Op de Franse radio valt om de haverklad het woord bouchon.  Het is duidelijk : de uittocht is volop bezig.  In Tourtour is het markt en moeder laat haar ogen vallen op een olijven- en tapenadekraam.  Na een proefpartij en wat rellen met een Hollander (moeder probeerde zonder succes voor te steken) wordt wat eetwaar gekocht aan het kraam.  Vanaf de markt is er mooi panoramisch uitzicht.

In de namiddag gaat iedereen zwemmen op de camping.  Het ideale moment want de vertrekkers zijn vertrokken en de nieuwkomers zijn er nog niet.  Daardoor is het er behoorlijk rustig.  De temperatuur is gestegen tot zo'n goeie 23 graden.  Wanneer bij gelegenheid een wolk overtrekt voelt dat meteen fris aan.  Zoonlief laat zich een massage toedienen door 't nichtje en ook de glijbanen worden nog eens bezocht.  De verstandhouding tussen de twee is flink verbeterd nu 't neefke er niet meer is.  De voorbije dagen werd 't nichtje nogal belaagd door de zoonlief en 't neefke die samenspanden tegen haar.  Naarmate de namiddag vordert vult de camping zich opieuw met bleekschijters.

Vanavond maakt vader spaghetti klaar.  Vanmorgen heeft hij in de plaatselijke supermarkt Super-U zowaar varkensgehakt zien liggen in de rekken.  Een zeldzaam fenomeen zal de ervaren la-douce-France-reiziger bevestigen want zo goed als altijd is er enkel ruw rundsgehakt beschikbaar.  Terwijl vader aan de potten staat besluit moeder haar kleurtje wat verder bij te werken.  Ze plaats haar ligzetel voor de villa maar wellicht niet conform de handleiding.  De ligzetel valt ineen en moeder, zoals elk voorwerp op aarde onderhevig aan de zwaartekracht, belandt met haar verder te kleuren lichaam op de begane grond.  Aan de overkant logeert in een paar villa's onder begeleiding een groep brave mensen maar aangetast door het syndroom van Down.  Die liggen plat van het lachen en geven moeder spontaan een staande ovatie voor haar act.

Ondertussen zijn zoonlief en 't nichtje gaan pingpongen en zij hebben daar kennis gemaakt met Ian, Belg en ingeschreven in het bevolkingsregister van Zelzate.  Bovendien ook nog speler van het online spel Minecraft, spel dat zoonlief thuis uren en dagen na elkaar zit te spelen en dat al uren en dagen op vader en moeder hun zenuwen werkt.  Zoonlief, 't nichtje en Ian voeren een gesprek met termen uit het spel en vader begrijpt er geen bal van.

Met wat moeite zijn zoonlief en 't nichtje aan tafel te krijgen.  Het ziet er naar uit dat door de kennismaking van Ian de tablets eindelijk wat meer op zij zullen worden gelegd.  De spaghetti komt op tafel en die heeft meer succes dan de eerdere versie met merguezgehakt.

Na het eten gaan zoonlief en 'nichtje nog wat voetballen.  Op het voetbalplein leren ze naast Ian ook nog drie broerkes uit Beernem kennen.  De pret kan niet op.  Het wordt donker en moeder gaat ze halen.  Vandaag moet iedereen vroeg in bed want morgen staat er een gevulde dag op de planning.

     

     

     

     

     

     


Zondag 17 augustus

Wanneer de wekker afloopt om 7u is het buiten welgeteld 11 graden warm.  Van buiten ontbijten is geen sprake.  Dat gebeurt binnen en de verwarming gaat zelfs even op.  Vroeg opstaan is aan de orde want er moet vandaag wat baan afgelegd worden.

Aangezien moeder graag eens op het strand ligt maar zoonlief geen zoutwater verdraagt heeft vader een deal gesloten met de jeugd.  In de morgen krijgt moeder haar strandbezoek.  Ter compensatie mogen zoonlief en 't nichtje zich dan in de namiddag gaan uitleven in Aqualand.

Vader beslist om naar Port-Miramar te gaan, meer bepaald naar La plage d'Argentière.  De badplaats ligt zo goed als recht ten zuiden van Regusse.  Onderweg speelt de GPS met vader zijn voeten door hem verschillende keren een andere weg te laten nemen dan diegene die hij in zijn hoofd heeft.  Daardoor duurt de reis toch wel 2u.

La plage d'Argentière ligt in de baai van Hyères en het is er al bij al nog rustig om 11u, uur van aankomst.  Zoonlief houdt zich in tegenstelling tot andere zoutwaterbezoeken zeer rustig wetende dat er in de namiddag een chloorwaterbezoek volgt.  Moeder doet een poging om te gaan zwemmen maar het blijft bij pootje baden.  Het water is frisser dan verwacht.  Voor 't nichtje is het de eerste kennismaking met de Middellandse Zee.

Om 12u30 wordt koers gezet naar Saint-Maxime.  Daar ligt het waterparadijs.  Ook nu gebeurt de reis niet zonder obstakels.  Het is behoorlijk druk op de weg en de file begint, zoals elke andere file, op moeder haar zenuwen te werken.  Moeder doet beu en dan werkt dan weer op vader zijn zenuwen.  Moeder en files dat gaat niet samen.

Na vlug wat stokbrood met salami te hebben binnengewerkt is de Aqualand droom een feit al zijn de verwachtingen niet echt vervuld.  In 2012 werd de Aqualand van Cap d'Agde bezocht en die was toch wel stukken groter en uitgebreider qua attracties.  Daarmee vergeleken is deze van Saint-Maxime een met buizen veredeld zwembad.

Moeder krijgt het weer aan de stok met een noorderbuur.  Bij het binnenkomen heeft ze een ticket gekocht voor een ligzetel.  Wanneer zij er één van de zeldzaam overblijvende in beslag neemt komt een Hollander aangestormd om er haar nogal kordaat in zijn beste Engels er op te wijzen dat die en de twee ernaast zijn eigendom is.  De Kees is van het marginale type dat je beter niet tegenspreekt.  Moeder geeft zijn vermeende eigendom terug en vindt uiteindelijk elders nog een vrije ligzetel.  Op de ligzetel lag nochtans geen handdoek en de mevrouw ernaast had bevestigd dat die nog vrij was.  De wraak komt een goed uur later wanneer de Aqualandcontroleur der ligstoelen rondgaat en vraagt naar het betalingsbewijs.  Kees heeft maar een ticket voor één zetel en mag zijn geldbeugel bovenhalen, en zelfs nu begint hij te protesteren maar zonder succes.  LOL.

Zoonlief en 't nichtje amuseren zich rot.  Wie dat niet doet is moeder die is gaan aanschuiven aan het enige drankkraam van het pretpark.  Ze staat in de file en zoals gezegd, moeder en files dat gaat niet samen.  Toch wel een half uur staat moeder daar aan te schuiven.  Het genot is af te lezen van haar gezicht.

Na 4 uur Aqualand is het welletjes geweest en is de tijd gekomen om terug te rijden naar Regusse.

Bij gebrek aan eten in huis vullen de magen zich nog maar eens in l'Olivier, het restaurant van de camping.  't Nichtje eet voor de elvendertigste keer deze vakantie kip nuggets, moeder en zoonlief een pizza.  Vader gaat voor een Assiète Carnivore dat hij eerder deze week al had zien passeren op een andere tafel : fijn gesneden stukjes côte-à-l'os met daartussen gebakken aardappeltjes overgoten met een romige roquefortsaus.  Moeder blijft waakzaam want naast haar zitten aan een andere tafel... Hollanders !

Voor het slapengaan mag vader nog de linker langste teen van moeder met zalf en pleister verzorgen.  Moeder haar lijf is weer prooi gevallen aan een insect.  De wonde doet blijkbaar pijn.

     

     

     

     

     


Maandag 18 augustus

Om 1u45 komt vader wakker van lawaai in de villa.  Geen inbreker maar wel zoonlief en 't nichtje die het blijkbaar niet nodig vinden om te slapen.  Vader grijpt kordaat in.

Om 10u liggen de twee nog te slapen en vader grijpt weer kordaat in.  Ze zijn nog moe zeggen ze.  Eruit, slapen gebeurt 's nachts !

Voor de twaalfde dag op rij wordt aan het zwembad het campinglied gespeeld en het dito dansje opgevoerd.  De sleur komt er in.  Het is moeilijk om zoonlief en 't nichtje nog in beweging te krijgen.  Moeder probeert het met een partijtje pingpong.  Op de middag is er wat beterschap wanneer de jongens uit Beernem naar het zwembad komen.  Terwijl zoonlief is gaan voetballen doet 't nichtje de twee badgasten binnen.

Naarmate de dag vordert beginnen zoonlief en 't nichtje weer meer en meer te zagen.  Ze hebben het gehad.  Ze willen naar huis.  Ze hebben dringend behoefte aan een computer en een internetverbinding om hun Minecraftdorst te laven.  In afwachting trekken ze zich terug in hun kamer om de nog te overbruggen tijd te doden met domme spelletjes op hun tablet.

Moeder blijft aan het zwembad.  De blauwe hemel is immers terug en de temperatuur mag er ook weer zijn.

In de vooravond vinden zoonlief en 't nichtje het plots toch weer leuk wanneer hun vrienden komen vragen om samen te gaan voetballen.

Vader maakt tegen het affluiten voor hen het campinggerecht bij uitstek : een omelet met gebakken patatten en stukjes knackworst.  Eénpansgerecht met weinig afwas.  Voor 't nichtje een openbaring.  Verandering van spijs doet blijkbaar eten,  't nichtje vraagt zelfs nog een tweede bord.

Na het eten vliegen zoonlief en 't nichtje vroeg in bed.  Uitgelezen kans voor moeder om nog wat pagina's om te slaan in haar boek in het gezelschap van een fles rode Bordeaux.

     

     

     


Dinsdag 19 augustus

Om 2u komt vader wakker van het gedonder buiten.  Een deftig onweer passeert over de camping.  De regen valt met bakken uit de lucht en de bliksem flitst aan de lopende band.  De zekering van de elektriciteit valt zelfs uit.

Tegen 's morgens is de rust in de hemel teruggekeerd.  Meteo France verwacht zelfs een zonnige dag.

Voor zoonlief en 't nichtje is het afwachten als een ter dood veroordeelde op de uitvoering van zijn straf.  Niets interesseert hen nog.  Ze willen nog meer dan gisteren naar huis.

In een poging om wat beweging te krijgen in de jeugd beslist vader om in de morgen naar Lorgues te gaan.  Daar vindt vandaag de grootste markt uit de streek plaats. 't Nichtje heeft immers wat drinkgeld gekregen van nonkel en tante om een cadeautje te kopen.  Misschien vindt ze daar wel haar zin.

Rond 10u vertrekt iedereen naar Lorgues dat zo'n 30km ten zuidoosten van Regusse ligt.

De markt in Lorgues is inderdaad groot te noemen.  Het is er over de koppen lopen.  Moeder, zoonlief en 't nichtje zijn druk op zoek naar een investering voor hun geld.  Zoonlief koopt een kussen voor rond zijn nek om in de auto mee te slapen.  Moeder overweegt om nog een kleedje bij de rest te hangen.  't Nichtje is er nog niet helemaal bij ; 't nichtje denkt aan niets anders meer dan aan Minecraft en aan Mozart, haar poes die thuis ligt te maffen en die zelf waarschijnlijk helemaal niet aan 't nichtje ligt te denken.  Voor de liefhebbers kan er zelfs, net zoals vorig jaar op de markt van Saint-Jean-du-Gard, een matras gekocht worden !

Na een vet uur slenteren is het genoeg geweest.  't Nichtje is nu helemaal in niets meer geïnteresseerd.

Op de camping aangekomen verkiest 't nichtje zelfs om af te wassen boven een zwembadbezoek.

Vorige week, tijdens het bezoek aan Aups, waren moeder haar ogen gevallen op de Auberge de la Tour, een restaurant met een fraaie binnentuin om te eten.  Toen al werd beslist dat daar het laatste avondmaal zou plaatsvinden.

Omdat het restaurant pas opengaat om 19u wordt in de winkelstraatjes van Aups door 't nichtje nog een ultieme poging gedaan om iets te kopen met haar drinkgeld.

Het kader om te eten in l'Auberge de la Tour is top en de gerechten ook.  Zoonlief eet nog maar eens een pizza ; 't nichtje gaat voor de tagliatelle bolognaise.  Vader en moeder kiezen voor le Menu Provencal, die ondermeer une Assiete Campagnarde, une Timbale d'Agneau aux aubergines en un Loup grillé entier au riz et legumes bevat.  Allemaal deftige Franse keuken.  Zoonlief zijn ogen beginnen wel te draaien wanneer hij de hele vis op moeder zijn bord ziet verschijnen.  Hij heeft slechte herinneringen aan hele vissen op zijn bord...

Maar zoonlief zijn ogen beginnen pas helemaal te flippen na de tiramisu.  Als vader er thuis maakt is zoonlief er als de kippen bij om er van te eten.  Deze van l'Auberge de la Tour kan wel niet tippen aan die van vader (recept op basis van Amaretto met een scheutje koffie).  Zoonlief krijgt de slappe lach, wachelt met tranen in de ogen van het lachen naar de auto en zit er dan liedjes in namaakengels mee te zingen.

Vader en moeder begrijpen de ware toedracht niet van de zaak.  De tiramisu bevatte alles behalve veel alcohol.  Ofwel was er in zoonlief zijn portie een extra dosis Amaretto ofwel was het verdomd goed geacteerd.

     

     

     

     

     

     


Woensdag 20 augustus

Moeder is gisteren nerveus in haar bed gekropen omdat vandaag de feitelijke vaststelling zal gebeuren van de dief zijn daden.  Moeder was bang van niet te kunnen slapen.  Helaas voor vader niets van dat.  Al kort na het betreden van de bedstee zet moeder een snurkconcerto in dat vader doet denken aan een enkele weken geleden opgelopen trauma, toen hij samen met zijn slechte moaten op weekend was en sliep in één en dezelfde kamer.  Ook toen werd hij getrakteerd op een snurkconcerto, maar dan pour deux voix.

Vader kijkt naar zijn GSM en het is 3u.  Sinds 22u heeft hij zo goed als nog geen oog dichtgedaan.  Kort na 3u moet vader eindelijk ingedommeld zijn wanneer hij om 3u30 wordt wakkergeschrikt door een luide snurk.  Vader heeft er genoeg van en geeft moeder een deftige stamp.  Moeder is wakker ; gedaan met snurken.

Om 5u loopt de wekker af en vader is alles behalve uitgeslapen.  Moeder wou tijdig opstaan om in te pakken al blijkt die zaak al om 6u30 geklaard te zijn en de controle van de villa gebeurt pas om 8u...

Moeder rookt voor het vertrek aan de villa haar laatste sigaret.  De auto is volgepropt ; het afval moet zelfs via de voorzetel naar het afvalpark van de camping gebracht worden.

Na nog wat stokbrood te hebben gekocht en de auto te hebben volgetankt start om 8u30 in Regusse de terugrit naar België.  Op het stuk weg tot aan de snelweg doet moeder toch wel een paar keer bijna in haar broek door Franse chauffeurs die op een zeer vlot tempo over de departementales langs vaders auto zoeven.  Verder verloopt het al bij al niet overal even vlot.  Voor Lyon zijn er al een paar files en de doortocht zelf is alles behalve vlot.  Op de parkings langs de snelweg is het bijzonder druk.  Meer en meer volk kiest blijkbaar om in de week terug te keren naar het noorden.

Om 20u bereikt vader Waregem.  Tante heeft balletjes in tomatensaus gemaakt om de achterkomers te laten op krachten komen.

Om 21u doet vader de voordeur van de eigen woning open.

De inbraak heeft sporen nagelaten.  De dief heeft met behoorlijk vuile en natte voeten in huis geweest.  Schuiven en kasten zijn overhoop gehaald in de hoop geld te vinden.  Op de parket zijn veel vlekken te zien van opgedroogd water en voetstappen.  Idem op de vloer en die blijken volgens de kuisvrouw via een gewone poetsbeurt niet te verwijderen te zijn.  Het slot van de schuifdeur is geforceerd en kapot.  De buit beperkt zich op eerste zicht tot een 3-tal sloffen Bastos.  De dief heeft zelfs één sigaretje terplaatste gepaft.  Verder lijkt alles nog aanwezig te zijn.  Vader zal niet in onderbroek moeten gaan werken want de werkbroek is ook terecht.  Die lag in de wasmand.  Blijkbaar hebben we hier te maken met een zeer propere dief die vuile kleren opruimt...  In de tuin is de tuindraad geplooid doordat de dief er is overgekropen.  Enkele tegels liggen los.  Een beschimmelde bol Camenbert ligt in het gras ; waarschijnlijk is die uit de tas van de dief gevallen.  Het kon dus allemaal nog veel erger geweest zijn.

Naast de Churchilllaan blijken er de nacht van de inbraak nog andere straten bezocht te zijn geweest.