Home  Vakantieblogs

   

ZOMERVAKANTIE 2018
CARPENTRAS
 
volg de avonturen van vader, moeder en zoonlief
dagelijks op de voet

 

 


De stamboom


Vrijdag 3 augustus

Er is iets raar met vader.  Andere jaren telde hij de dagen af om te kunnen vertrekken op reis maar dit jaar doet het hem niets.  De laatste weken heeft vader redelijk wat geboemeld.  Twee motoweekends, veel dagritten en veel uitstappen... het is een activiteit bij de hoop.  Ook de bestemming maakt bij vader niet veel indruk : van een huis met zwemvijver naar een huis met zwembad.  Van warm naar extreem warm.  Het doet vader allemaal niet veel.  Alles heeft invloed op vader die maar niet in gang schiet om zijn koffers te pakken.

Rond 14u belt nonkel dat hij zich graag eens wil komen verfrissen.  Hij gaat niet lang blijven en gaat niets drinken want hij moet fris zijn voor de aankomende rit naar Carpentras.  Om 17u moet hij immers bij oma zijn om haar koffers op te halen.  Maar het loopt zoals altijd verkeerd... om 17u30 krijgt nonkel telefoon van oma hoe het zit.  Het is 19u15 wanneer nonkel vertrekt nadat hij samen met vader en Marijke, alias Simonne, de frigo heeft opgekuist.  Nonkel zoals wij hem kennen.

De frigo opkuis heeft bij vader voor een energiestoot gezorgd.  Vader begint alles in een rush in te pakken ; moeder daarentegen heeft haar beste tijd gehad en ziet alles in 3D.  Om 22u is vader klaar met zijn stuk.

Morgen zal duidelijk worden of die ongeorganiseerde start een succes is.

     

     


Zaterdag 4 augustus

Om 3u gaat de wekker af.  Moeder roept meteen vader ter orde om te vragen wat dat allemaal te betekenen heeft ?  Het is zaterdag.  Moeder moet niet werken.  Waarom loopt die wekker dan om 3u af ?

Het duurt toch een halve minuut eer moeder alles in haar hoofd heeft gesorteerd.  Juist... op reis....

Vader is allesbehalve uitgeslapen.  Vader is gisteren rond 22u in zijn bed gekropen maar geraakte maar niet in slaap.  Enerzijds omdat in zijn achterhoofd de gedachte speelde dat hij om 3u moest opstaan en anderzijds omdat moeder nog maar eens een concerto voor snurkblazers aan het repeteren was.  Desondanks schiet vader meteen in actie ; vader zet zijn rush van vrijdag verder.  Alles loopt even ongestructureerd.  Dit gaat nog zijn tol eisen.

Ondertussen serveert moeder zich een ontbijt op basis van Dafalgan ; vader eet tussen het verzamelen door de randstukjes van de omelet op die hij vrijdagavond nog heeft gebakken en die niet passen bij het vullen van de boterhammen.

Vader heeft in gedachte om om 4u te vertrekken maar niets gaat vooruit.  Het duurt tot 4u30 voor de auto gevuld en startklaar is.

Rond 4u45 is vader bij nonkel, want dit jaar gaan nonkel en zijn geslacht weer mee.  Ook oma mag mee op de achterbank.

Voorbij Reims gaat in een wegrestaurant nog snel een croissant in de maag.  Zoonlief heeft de nacht doorgetrokken zodat hij de rit samen met 't neefke kan uitslapen.

Ondanks de voorspelde mobiliteitsrampscenario's verloopt de afdaling naar het zuiden vlot.  Tussen Reims en Dijon is er veel volk op de weg maar alles blijft rijden.  Kort voor Dijon hoort vader op de 107.70 dat het traject tussen Dijon en Lyon aan het dichtslippen is en vader besluit om de raad op te volgen om af te buigen naar het oosten om zo Lyon via Bourg-en-Bresse binnen te rijden.  Een meesterzet.
Vader had al op voorhand beslist om het traject tussen Lyon en Orange, net zoals vorig jaar, af te leggen via alternatieve wegen en ook dat is een succes.  De reistijd tussen Lyon en Orange via de snelweg is ondertussen opgelopen tot 5u ipv 1u45 in normale tijden.

Onderweg houdt vader halt in Beaurepaire om de omeletboterhammen op te eten.  Ook in Crest, een charmant stadje gelegen aan de Drome, stopt vader om de innerlijke mens te hydrateren.  Daar geeft vader zelfs een interview af aan France Inter hoe hij het fileleed gedurende deze zwarte verkeersdag heeft ervaren.  Vader en nonkel hebben op dat moment nog geen meter file gezien.

Kort voor Carpentras bereikt de thermometer de 40 graden ; om 18u15 is de bestemming bereikt.  Bij het uitstappen is het nog steeds boven de 38 graden.  De warmte komt in het gezicht als bij het uithalen van een Dr. Oetker pizza uit de oven.

Alle energie is op.  Voor het gemak gaat iedereen eten in het nabij gelegen Beaumes-de-Venise.  De borden zijn rijk gevuld en de halve liters vloeien al even vlot binnen zoals het verkeer vandaag vlot reed.

Kort voor middernacht zit iedereen afgemat in zijn bed.

     

     

     

     


Zondag 5 augustus

Dit jaar heeft moeder de boeking voor haar rekening genomen en heeft via HomeAway een villa even buiten Carpentras op haar naam gezet.  Een eigen huis, een plek onder de zon, en altijd iemand in de buurt die van haar houden kon.  Vader had liever een camping gezien, al blijkt nu dat ook 't neefke van dat gedacht was zij het dan vooral om te kunnen op jacht gaan.  Veel wild valt hier niet af te schieten.

De villa 'La Bastide 1881' voldoet alvast aan de verwachtingen.  Maar gisteren, bij verwelkoming en de check-in door de kuisvrouw zelfde, voelde vader al nattigheid.  Naar vader zijn gedacht moesten er iets te veel papieren met meterstanden en documenten over vanalles dat in goede staat werd afgeleverd ondertekend worden.  Het 23 pagina's tellende ontvangstboek staat vol met "does en donts" vergezeld van aangepaste boetes indien deze niet worden nageleefd.  Dat alles doet vader terugdenken aan één van de opnames van 'De avonturen van Chrisje' waarbij na het huren van een villa de waarborg door de eigenares werd herleid tot drinkgeld.

De jeugd is in elk geval enthousiast.  Gisterenavond hebben zoonlief en 't neefke het einde van vader zijn stulpcampeertijdperk gevierd met Vodka-Redbull.  Glas gebroken aan de oevers van het zwembad, het feest is al begonnen.  Pagina 21 van het ontvangstboek is duidelijk.  Niet gemelde breuken worden beboet met een forfait van 150 eur.  Vader denkt na, haalt er de Van Dale bij en vermoed dat de eigenares met haar ontvangstboek hier 'ontvangst' bedoelt in de 3de betekenis :

Als de jeugd de villa mag indrinken dan doet de oude garde dat ook.  Startdrank vanuit België komt op tafel.  De graden buiten liggen hoger dan de graden van de Pastis.  Tante besluit al gauw om binnen afkoeling te zoeken want daar is airco.

Na de plechtige inhuldiging zet een uitgebreide delegatie bestaande uit vader, nonkel, tante, 't neefke, 't nichtje en oma koers naar de nabij geleden Leclerc om inkopen te doen.  Volgens de algemene trend verlopen de boodschappen in totale wanorde.  De Leclerc is overbevolkt en iedereen loopt gelijk mieren van her naar der.  Aan de kassa's staan reuze files tot in de warengangen.  Best dat moeder niet mee is want die zou zot zijn geworden.  Oma en tante kiezen om te gaan zitten in een koopje van een tuinset.

Terug op het landgoed is het zwembad, gezien de 38 graden, voor iedereen de place-to-be.  Zelfs oma die enkel maar kan zinken laat zich verleiden tot een basiscursus zwemmen aangeboden door 't nichtje.  Enige ontbrekende is zoonlief.  Die is in een colère op retraite naar zijn kamer gegaan na een celebrale kortsluiting/hormonenopstoot omdat er hem werd op gewezen dat hij nogal opgefokt was na die Vodka-Redbull party.

Tegen de avond geeft nonkel een cursus pietjesbakken om vervolgens aan de barbecue te gaan staan.  Na diverse, tevergeefse en onbeantwoorde communicatiepogingen van moeder gaat vader de al 6u verloren zoonlief een korte eenmalige unilaterale dienstmededeling brengen : "Binnen een half uur is het barbecue.  Als je komt eten is het goed ; als je niet komt eten is het ook goed".  Uiteindelijk daalt zoonlief na enige tijd af om te komen eten.  De hemel ziet er steeds bedreigender uit en tegen de avond komt uit wat nonkel al gans de dag heeft voorspeld : onweer. 

     

     

     

     


Maandag 6 augustus

Vandaag is het tijd voor een bezoek aan een marktje.  Moeder heeft ontdekt dat het vandaag markt is in het nabij gelegen dorpje Mazan.  Nonkel heeft ook research gedaan en is uitgekomen op een markt in Bédoin.

In Mazan stelt de markt niet veel voor.  Een kraam met kleren, een kraam met groeten, een kraam met paardenvlees en een kiekenkot.  Het kiekenkot gaat niet onopgemerkt voorbij aan oma, maar de plataan met het spandoek Duvel al evenmin bij vader en nonkel.  Oma heeft het in haar hoofd : deze middag zal er kieken op tafel komen.  Maar niet voor eerst een Duvel en een Karmeliet worden gekanteld.  Oma blijft maar aandringen om onmiddellijk de kiekens te gaan kopen maar daar hebben vader en nonkel geen oren naar.  Eerst hydrateren is de boodschap.  Oma wordt gepaaid met een glas rosé.

Gelaafd gaat iedereen naar het kiekenkot om zich eigenaar te maken van twee stukken gevogelte.  Maar de 5 resterende kiekens blijken gereserveerd.  Oma had gewaarschuwd.  Vader en nonkel mogen het aanhoren.  Verder zijn er wel nog groenten te koop.  Meloenen en tomaten worden geselecteerd.

Teneinde oma haar twee kiekens te bezorgen zet vader koers naar de andere markt in Bédoin die nonkel had gevonden.

Al van bij het binnenrijden van Bédoin is het al meteen duidelijk dat de kans op het vinden van twee kiekens hier aanzienlijk groter is.  Een grote parking staat vol met auto's ; hopelijk zijn al die bezoekers ook niet allemaal op zoek naar een kieken.

De markt is hier van een andere dagorde dan in Mazan.  Het is één grote dreef vol met kramen en hoera, ook hier is een kiekenkot !  Maar oma haar gezicht trekt bleek als ze hoort dat ook hier de resterende kiekens gereserveerd zijn.  Gelukkig zijn er nog een aantal hoevekiekens te verkrijgen, weliswaar aan het dubbel van de prijs van een kieken dat niet het geluk heeft gehad om te vertoeven op een hoeve.  Oma kan er mee leven.  Om dat kiekengeluk te vieren wordt er nog één gedronken in Bédoin.

Terug in Carpentras blijken zoonlief en 't neefke, die niet zijn meegegaan op kiekenjacht, al zodanig wakker dat ze zijn begonnen aan een online cursus schaken.

Moeder ontfermt zich over de groentjes en ontdoet de komkommer vakkundig van het velletje.  De kiekens komen op tafel en het festijn kan beginnen.  Nonkel eet als een ware gier de laatste restjes van de karkassen op.  Oma heeft te veel kieken gegeten en moet noodgedwongen overgaan tot een siësta.

In de namiddag staat enkel nog wat zwembadbeweging op het programma.

In de vooravond gaan vader, nonkel, zoonlief en 't neefke naar de nabijgelegen superette.  Vader en Nonkel voor het avondeten, zoonlief en 't neefke voor de avonddrank.  Vader is duidelijk : Vodka met Redbull komen niet meer over de drempel.  Zoonlief ziet in een fles Westmalle Trippel en in een fles La Trappe Quadrupel een waardig alternatief.  Twee van die soorten bieren die niet onmiddellijk horen tussen de Piedboeuf.

Om wat tegenwerk te bieden aan de kiekens komt vanavond een kaasplank op tafel.  Vader, geen liefhebber van het genre, doet het met een pot rillettes.

     

     

     

     

     


Dinsdag 7 augustus

Nonkel wil vandaag graag de 'Gorges de la Nesque' zien en de 'Abbaye van Sénaque' bezoeken.  Iedereen werd gisteren verwittigd van de plannen en zo goed en als iedereen is al tegen 8u opgestaan.  Enkel 't neefke en vooral zoonlief hebben moeite om hun mand te verlaten.

De zowat 25km lange kronkelweg die door de Gorges loopt is één lang helling en rijdt daardoor vol met puffende fietsers bergop en zotten die de weg afdalen.  Moeder, die niet erg fan is van dat soort wegen, is niet op haar gemak.  In het begin is het landschap niet spectaculair.  Oma, 't nichtje en de kleine vinden het niet de moeite om uit te stappen.  Zoonlief al helemaal niet ; die is nog gul verder aan het maffen.  En wie hier bij het uitstappen denkt om de dorre natuur wat vloeistof te geven is er aan voor de moeite.

Naarmate de weg vordert verbeteren de uitzichten.  Helemaal bovenaan is er de 'Belvédère de Castellaras' die een uitzicht biedt op de Gorges en op de Mont Ventoux.

Een tam geworden evervirken loopt hier rond op de openbare weg.  't Nichtje, dat met alles wat vier poten heeft altijd onmiddellijk contact zoekt, mist haar kans niet.

Eenmaal de Gorges uit stopt vader in Saint-Saturnin-les-Apt om de dorst te lessen.  Het treft dat het er juist markt is wat het moeilijker maakt om voor gans de kudde plaats te vinden op een terras.  Aan de rand van het dorp lukt deze opdracht.  De honger komt op en een aan een andere tafel zittende vader die een panini zit te eten brengt iedereen op gedachten om zijn initiatief te volgen.  De ganse voorraad panini's gaat er blijkbaar door want een andere tafel die later een bestelling plaatst krijgt te horen dat alles is uitverkocht.

Met gevulde maag zet vader vervolgens koers naar de 'Abbaye de Sénaque'.  Ondertussen is al weer schroeiend heet geworden.

Aan de abdij - bouwaanvraag in 1148 ingediend door een Cisterciënzer - is er redelijk wat beweging.  Veel bezoekers komen aan en al evenveel druipen het af. Het zijn vooral Chinezen die hier staan met een selfiestick te zwaaien.  Maar het bezoek geraakt niet verder dan de shoppingruimte.  Niemand van de vrouwen draagt een blauw kleedje ; niemand van de mannen een oranje of groene T-shirt laat staan met een aangepaste blauwe of zwarte short.  Het bezoek gaat niet door.

De warmte brengt iedereen terug naar de villa.  Na een eerste verfrissende duik in het water beginnen moeder, nonkel, tante en 't neefte te manillen ; 't nichtje heeft les twee schoolslag aan oma.  In de vooravond beginnen moeder en tante aan de serieuze gesprekken.

's Avonds is er weer barbecue waarbij nonkel zorgt voor het vlees en vader voor enkele vispapillotten.

Na het eten sporen zoonlief en 't neefke de rest van het gezelschap aan om het bed te gaan vervoegen.  Een vriend van 't neefke, die hier enkele straten verder ook op vakantie is, voor een gezellig samenzijn.  De frigo werd eerder op de dag door zoonlief en 't neefke aangevuld met Limoncello Citron en Limoncelle Mandarine...

     

     

     

     

     


Woensdag 8 augustus

Wanneer nonkel opstaat ontdekt hij de restanten van de party van zoonlief en 't neefke.  De vriend van 't neefke is op bezoek gekomen en zij hebben samen met zoonlief een spelleke gespeeld met bekertjes en pingpongballen.  Als er iemand in slaagt een pingpongbal in het bekertje van een ander te wippen dan moet de eigenaar van de beker zijn beker salamanderen.  Het moet er vannacht hevig aan toe zijn gegaan want zoonlief en 't neefke hebben die vriend, die overigens clandestien zonder dat zijn ouders het wisten op bezoek was gekomen, terug moeten begeleiden naar zijn villa.  De vriend was niet meer in staat zelfstandig de weg terug te vinden.  Bij zoonlief was er ook geen overschot want die heeft het eerste verdiep niet meer gehaald en is gestrand beneden in de zetel.  's Morgens krijgt 't neefke een bericht van zijn vriend dat hij ergens zijn pink heeft gebroken.  Een nieuwe generatie slechte moaten is geboren.

In de voormiddag is er een uitstap naar Gordes.  Gisteren, onderweg naar de Abbaye de Sénaque, had vader dat dorp al opgemerkt maar toen was het er een mierennest van toeristen.  Maar vandaag om 10u is het nog net te doen van het volk maar de Chinese invasie is al begonnen.

De pastoor van Gordes heeft veel werk met zijn parochianen.  Hier werd door de jaren heen hard op de preekstoel geklopt om de gelovigen weer in de pas te laten lopen.  De preekstoel valt bijna van de muur en moest gestut worden.

Gisteren had vader ook gezien dat er een panoramisch zicht was vanaf de weg naar Gordes.  Vader en nonkel beslissen om daar naar toe te wandelen.  Het wandelpad is niet om te lachen : eerst het dorp helemaal naar beneden uitwandelen om dan vervolgens weer stijl bergop naar het panoramisch punt te gaan.  Eenmaal boven is het weer van dat.  Het uitkijkpunt staat er vol van.  Chinezen verkleed in Vive-la-Fête-achtige tutu's staan elkaar te fotograferen in alle mogelijke standpunten.  En assertief zijn ze ook.  Wanneer vader iets te lang in hun kadrage blijft staan wordt hij aangemaand om op te hoepelen.  Vader en nonkel keren dan maar terug naar het dorp waar moeder, tante, 't nichtje en de kleine zijn achtergebleven.  Ondertussen is het drukkend warm.  Tijd om terug te keren naar de villa.

Het nieuw is er af.  Moeder en tante hebben het zwembad voor hen alleen.  Ondertussen legt 't nichtje oma haar haar in de plooi.  Gecoiffeerd verslindt oma een aflevering van Lili en Marleen terwijl vader nog eens gebruik maakt van de rust in het zwembad.

's Avonds gaat iedereen pizza eten in Carpentras.  Het is wachten voor de pizza's op tafel landen.  In afwachting leest iedereen aandachtig vader zijn vakantieblog.  Voor vader, moeder en zoonlief duurt dat wachten echter langer van bij de rest ; zij moeten lijdzaam toekijken.  Met een tiental minuten verschil krijgen zij ook hun LP op hun bord.  De kok kon duidelijk niet mee.

Door al dat eten is iedereen oververhit.  De dag eindigt met een partijtje nightswimming.

     

     

     

     

     

     

     


Donderdag 9 augustus

Wat gebeurt er op donderdag ?  Donderen !

Bij het ontbijt waait het er al lustig op los.  Gelukkig ziet 't nichtje een mogelijke aantasting van de waarborg en grijpt gepast in.  Het wordt donkerder en donkerder en niet veel later valt het hemelwater met bakken uit de lucht.

Om de tijd te verdrijven gaat oma wat Lili en Marleen bingewatchen, tante wat huizeke spelen en moeder wat dammen met de kleine.

Daarna wordt de tijd verdreven door de restjes uit de frigo op te eten.

Na het eten verdrijft nonkel wat tijd door het zwembad in te duiken tijdens een stortbui.

In de vooravond gaan iedereen behalve moeder wat shoppen in de Leclerc.  Vader is van plan om macaroni met kaas en hesp op tafel te brengen.  Terwijl vader en nonkel aan de kassa hun manieren houden gaan zoonlief, 't neefke en 't nichtje het tafereel aanschouwen vanuit een koopje van en ligzetel en bureauset.  Het duurt niet lang voor ze van de winkelgérant onder hun sjokkedeizen krijgen dat het koopje geen wachtzaal is voor kassawachtenden.  Na grondig nadenken antwoorden ze in hun beste frans 'Oui'.

In de villa bereidt vader het avondeten en dat wordt smakelijk binnengewerkt.

Een verloren dag.  Vader kijkt al uit naar wat er op een vrijdag gebeurt.

     

     

     

     


Vrijdag 10 augustus

Al van bij het kraaien van de haan is de zon van de partij.  Nonkel duikt meteen het zwembad in.  De temperatuur van het water heeft een duw gekregen door de koele regendag van gisteren.  Moeder leest zoals elke morgen haar krant op de iPad.  Iedereen is vroeg van de partij want vandaag is er een bezoek aan Avignon.  Enkel zoonlief en 't neefke moeten uit hun bed gesleurd worden.

Dat Avignon vroeg in de morgen dient bezocht te worden dat weten vader, moeder en zoonlief maar al te goed.  In 2009 hebben zij er na een nachtelijke rit op weg naar Cadenet ontbeten en ze weten nog dat het er in de voormiddag al snel een zottekot van toeristen is.
De "Palais des Pâpes" is nog geen steen veranderd.  En zoals het hoort bij elke steen van meer dan 100 jaar oud zijn de chinezen van de partij.

Nonkel heeft gezien op zijn smartphone dat het in Avignon elke dag markt is.  Nonkel gidst als een moedereend met haar eendjes iedereen naar de markt.  Ter plaatse blijkt het echter een overdekte versmarkt te zijn.  Vader koopt er een stukje pizza aan een kraam.

De pizza brengt natuurlijk dorst teweeg die wordt gelest op een nabijgelegen terras.  Zoonlief legt meteen de lat hoog door een Grimbergen Trippel te bestellen ; 't neefke is heel bescheiden en gaat voor een Vittel.

Andere trekpleister in Avignon is "Le pont d'Avignon'.  Half ingestorte brug uit de 12 eeuw waarover niet eens de overkant mee kan bereikt worden.  Toeristen kunnen er oplopen en worden opgezadeld met een GSM's uit de tijd van het bouwen van de brug.  Datalles voor de ronde prijs van 5 euro.  En als kers op de kaart kan de toerist vanaf Le Pont kijken naar een iets verder gelegen nieuwe integrale brug waarmee de overkant wel kan worden bereikt... volkomen gratis !  Genoeg Avignon.

Eenmaal terug in Carpentras duikt iedereen het zwembad in terwijl vader spaghetti bereidt.  Moeder eet zich dik maar blijft desondanks bovendrijven.

Men zou het vergeten maar ondertussen speelt zich aan het thuisfront een familiedrama af.  Tante haar poes heeft zich al 48u niet gemanifesteerd.  De dagelijks bezorgde maaltijd staat al twee dagen onaangeroerd.  Vreemd dat tante zich zoveel zorgen maakt want tante heeft nochtans veel ervaring met katers die niet op tijd thuiskomen om te eten.  Tante denkt dat haar poes Milo door de warmte is bezweken.

     

     

     

     

     


Zaterdag 11 augustus

Het thuisfront laat weten dat kater Milo na drie dagen fuiven is teruggekeerd naar zijn territorium.  Tante haar leven krijgt weer zin.

De honger naar een deftige markt is er nog altijd.  Nonkel heeft die van Aubignan in gedachten en als plan B die van Le Thor.  De markt van Aubignan is mooi gelegen onder de platanen maar stelt evenveel voor als die van Bédion : een op één hand te tellen aantal kramen en één kiekenkot.  Dan maar naar het 20 kilometer zuidwaarts geleden Le Thor.  Het valt tegen voor nonkel want daar is de markt afgelast wegens kermis.

Vader stelt dan maar voor om naar het nabije L'Isle-sur-la-Sorgue te gaan.  Het stadje gelegen aan de Sorgue werd als tip meegegeven uit het thuisland.

In L'Isle-sur-la-Sorgue is het zowaar rommelmarkt.  Moeder en oma zijn direct in hun element.  Nonkel investeert in een vijl.
Na wat rondslenteren degusteren vader en nonkel op een nabijgelegen terras een lokaal biertje uit de Lubéron.

Het pittoreske dorpje heeft wel een Durbuy gehalte.  Veel toeristen komen er op af en uiteraard zijn de chinezen ook van de partij.  In de kerk loopt veel volk dat door de luidsprekers wordt aangemaand de stilte te bewaren.  Tante heeft gisteren in één van de kerken van Avignon een kaars aangestoken met het verzoek haar kater te voorzien van het nodig oriëntatievermogen teneinde zijn thuis terug te vinden.  Vandaag steekt tante een nieuwe kaars aan met het verzoek de vorige kaars nog een week te laten verder werken.  De pastoor van L'Isle-sur-la-Sorgue is duidelijk een mindere krachtpatser dan zijn collega van Gordes en heeft zijn preekstoel weten aan de muur te houden.

Oma, die al drie opeenvolgende slapeloze nachten op de teller heeft staan omdat ze nog steeds geen brievenbus heeft weten te vinden om haar kaartje voor tante Henriette te posten, ervaart plots een opperste vorm van geluk.  Met volle overgave kan ze hier in L'Isle-sur-la-Sorgue haar postkaart kwijt.  Oma rust aan de brievenbus even uit en haar ogen vallen op een uitverkocht kiekenkot.  Het is hier in de streek toch wel echt godgeklaagd om aan een gebraden kieken te geraken...

Eenmaal terug gaan vader en nonkel aan de inductieplaat, die overigens redelijk op vader zijn zenuwen werkt, staan.  De overschotten in de frigo, die overigens dan op oma haar zenuwen werken, worden opgewerkt.  Vader schudt de gebakken patatten op terwijl nonkel zijn Gin-Tonic opschudt.  Een assortiment van gebakken patatten, omelet met spek, macaroni, spaghetti en stokbrood met knakworsten of kaas zijn beschikbaar aan het buffet.

Na het eten volgt oma onder kundige leiding van de kleine haar derde zwemles terwijl zoonlief werkt aan zijn witbalans.

Voor het avondeten is de 'Brasserie Ideal Bar' in het vandaag eerder bezochte Aubignan de place-to-be.  Klein gezellig restaurantje met goede eenvoudige franse keuken voor weinig geld.  Moeder krijgt een half aquarium aan gambas van de chef voorgeschoteld.  Verder passeren enkele entrecôte's en steack-hachés de revue.  Zoetbek tante eindigt met een nougat glacé.  Moeder heeft lekker gegeten en Zulte-Waregem stuurt Eupen terug naar de oostkantons met een 4-0 nederlaag.  Moeder is tevreden.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     


Zondag 12 augustus

Vandaag gaan vader en nonkel de Mont Ventoux beklimmen, de kuitenbijter van de Vaucluse.  Bij gebrek aan deftig fietsmateriaal gebeurt dat dan maar met de auto van nonkel.  Vader en nonkel vertrekken om 9u.  Op dat moment is het nog rustig op de weg naar de top.  Onderweg is er een afspraakpunt voor motars.  Bikers kunnen zich hier geweldig uitleven.  Naarmate de top op in zicht komt verandert de omgeving in een maanlandschap en wordt het een tand frisser.  Bovenaan op 1912 meter is er veel wind.  Vanop de top is Carpentras zichtbaar.  Tijdens het afdalen is er al meer volk op de col.  Zotten rijden met de fiets naar boven en motars rijden gelijk zotten naar beneden.  Er hangt een rem en benzinegeur in de lucht.

Nonkel keert terug langs Bédion, het dorp waar eerder deze week de twee hoevekiekens werden gekocht.  Vader en nonkel hebben uiteraard dorst gekregen van de beklimming en de afdaling.  In Bédion kan men op het terras van het politiekantoor iets gaan drinken maar helaas is zondag de sluitingsdag.

Ondertussen geniet de jeugd van al de luxefaciliteiten die de vakantievilla te bieden heeft.  In het bijzonder de WiFi en als het enigzins kan met twee toestellen terzelfdertijd.

De kiekenhisterie van oma begint problematische proporties aan te nemen.  Gisteren, in L'Isle-sur-la-Sorgue, heeft oma in de Lidl een zak chips gekocht.  Tijdens het kaarten wordt die geopend en blijkt dat die verdacht veel naar kieken smaakt.  Oma is bezeten van kiekens.

Moeders en logica...  Moeder maakte er vader in België aan de lopende band op attent dat hij dringend een nieuwe pet mocht kopen.  Moeder vindt zijn huidige blauwe pet lelijk en niet conform haar gangbare normen.  Maar wie loopt er hier dag in dag uit rond met vader zijn pet om zich te beschermen van de zon ?  Juist... moeder.  En vader die kan kiezen tussen een verbrande kop of rondlopen met moeder haar strooien hoedje.

Vanavond trakteert oma met het avondeten.  Nonkel heeft deze middag een aantrekkelijk etablissement gezien in Bédoin.  Maar helaas.  In Bédion is het kermis en nergens is er nog plaats voor 9 personen.  In Bédoin zal het niet lukken.  Vader rijdt wat rond en even verder, in een restaurant in Crillon, polst vader naar een tafel van 9 personen maar ook daar is het volzet.  Van armoe zet vader dan maar koers naar Beaumes-de-Venise, daar waar de eerste avond werd gegeten.  Het restaurant heeft een mégaterras ; onmogelijk dat het daar volzet is.  Moeder haar honger moet immers dringend gestopt worden want moeder wordt humeuriger met de minuut.

Bij Lou Castelet is er inderdaad nog plaats.  Vader is versleten van al dat zoeken en smijt zich direct in de Saint-Omer.  Moeder laat haar glas gecentreerd omvervallen in haar bord.  Haar entrecôte zwemt in de rosé.  De service gaat stukken trager dan de eerste avond.  Een extra portie frieten lijkt per NMBS geleverd te zijn en laat 20 minuten op zich wachten.  Tegen dan is het hoofdgerecht uiteraard al op en nonkel stuurt de frieten terug naar van waar ze komen.  Het dessert laat ook lang op zich wachten.  De bediening werkt al gans de avond op moeder haar zenuwen.

In de verte steekt de eerste bewolking op.  Morgen is een regendag aangekondigd.

     

     

     

     

     


Maandag 13 augustus

Om 5u45 knalt een hevige bliksemslag vader uit zijn bed.  Vader staat op om het bliksemspektakel te bewonderen.  Nonkel is al beneden en zoals we hem kennen al enige wakker.  Een hevig onweer woedt boven Carpentras.  Het duurt nooit hooguit meer dan een paar seconden voor de ene bliksem de andere opvolgt.  Tegen daglicht is het spektakel voorbij maar de blijft hemel blijft donkergrijs gekleurd.

Meteo France spreekt van een regendag.  Kwestie van deze tweede verloren regendag nuttig in te vullen wordt de Mont Ventoux nogmaals opgereden.  Behalve vader en nonkel heeft immers de rest van de stamboom de bergtop nog niet gezien.

Onderweg klaart de hemel miraculeus open.  Enkel de top hangt half in de wolken.

Tijdens de afdaling stopt vader aan een terras om enkele Leffe Rouge's binnen te draaien.  Aan tafel wordt het menu van deze middag besproken.  Nonkel gaat enig vlees op de barbecue leggen en vader gaat zorgen voor een aangepaste Provençaalse ratatouille.  Maar oma denkt daar anders over.  Oma is eindelijk over haar drang om kieken te eten heen en heeft het nu gemunt op bokaalbonen.  Oma is niet aan vader zijn aangepast-aan-de-regio keuken.  Als oma haar gedacht zou mogen doen komt er een oerdegelijke Vlaamse hutsepot met poten en oren op tafel.  Maar oma maakt er geen punt van.  Oma zal wel een bokaal bonen voor haar eigen opendraaien.

Terug in Carpentras gaan vader, nonkel, zoonlief en 't neefke boodschappen doen in de nog niet bezochte Intermarché.  Vader koopt de nodige ingrediënten voor zijn Provençaalse ratatouille, nonkel het vlees en zoonlief en 't neefke drank om de avond te overbruggen.

Aan de barbecue staat een grote bank opgesteld in de schaduw.  Moeder stelt voor om daar te eten.  Het is er frisser en nonkel staat daar dan tenminste in gezelschap te chambreren aan zijn barbecue.  Oma is zeer tevreden over haar bokaalbonen en ook vader is best trots over zijn ratatouille die perfect past bij nonkels gegrilde lamskoteletten.  Van regen is geen sprake meer.  Enkel wat schattige lamswolkjes vullen de hemel.  Nonkel eindigt zoals elke kok als laatste aan tafel terwijl moeder, tante en oma aan een krim lekken in de lounge corner.

Na het eten moet de alles worden opgeruimd.  Nonkel wil zoonlief en 't neefke inschakelen en dreigt ermee hun daarnet aangekochte fles Pasoa soldaat te maken.  Zijn plan werkt.

Tante lijkt een slag te hebben gekregen van de lamskoteletten.

In de late namiddag begint het weer te regenen.  Vader schrijft onder het afdak zijn dagelijks editoriaal terwijl nonkel nog wat kaas binnenwerkt.  Tegen valavond klaart het weer op.

De dag is al bij al nog goed ingevuld geraakt.

     

     

     

     

     

     


Dinsdag 14 augustus

Vader heeft vandaag een dagtrip uitgestippeld over Les Baux-de-Provence tot in Les Saintes-Maries-de-la-Mer.

Les-Baux-de-Provence ligt op een bergtop en heeft net zoals L'Isle-sur-la-Sorgue van enkele dagen geleden een Durbuy gehalte, maar in het kwadraat.  En dat is al meteen duidelijk bij aankomst.  Parkeren is er onmogelijk tenzij er een fikse wandeling bergop aan te pas komt.  Bovendien moet na het parkeren ook nog eens serieus aangeschoven worden aan de enig werkende parkeerautomaat.  Het bezoek aan Les-Baux-de-Provence krijgt al meteen een negatief advies.

Vader zet dan maar meteen zijn route verder naar de kust.

Aangekomen in Les Saintes-Maries-de-la-Mer moet tante dringend naar het toilet.  Snackbar Le Rapido is het eerste wat op de weg ligt.  In tegenstelling tot wat de naam laat vermoeden is de service er allesbehalve rapido.  De serveuse, een kloon van ma Flodder, maakt geen snelheid en toch druipt het zweet van haar lijf.  Een koppel Belgische toeristen bestelt er een broodje van het huis, het broodje "Rapido".  Het broodje bestaat uit kaas en hesp.  Zeker een kwartier staan zij te wachten aan de toonbank als enige klant.

Na een wandeling op de dijk en een golfbreker is het tijd om te middagmalen.  Nonkel kiest voor de Brasserie Le Belvédère.  Artikelen uit de zee komen op tafel maar oma gaat resoluut voor het halve kieken.  Vader draait na zijn Pot au feu de poisson nog een Coupe Jamaïque binnen.  Na Waregem Koerse zal dat een soepdieet worden want vader kan nu al niet meer in zijn buik.

Na het eten wordt er nog wat rondgeslenterd in het centrum maar al snel is de meerderheid het beu en wordt vader aangemaand zijn GPS in te stellen op Carpentras.

Na wat plonsen in het zwembad en een lichte maaltijd binnenwerken zit de dag er op.

     

     

     

     


Woendag 15 augustus

Vandaag staan wat glijpartijen in het nabije aquapark "Wave Island" op de agenda, maar vader realiseert zich in een helder moment dat het vandaag een feestdag is en dat het daar wel eens nog drukker zou kunnen zijn dan het daar anders al druk is.  Vader stelt voor om dat glijgedoe door te schuiven naar morgen.

't Nichtje wil nog graag wat briel en brol meebrengen naar België om cadeau te doen aan het personeel dat heeft gezorgd voor de kater Milo en daarom heeft nonkel een bezoek voorzien aan een markt.  Nonkel heeft gezien in zijn documentatie dat er vandaag markt is Entraigues-sur-la-Sorgue.  Volgens nonkel is dat een grote markt maar ter plaatse blijkt de markt te voldoen aan de gangbare normen zijnde vier kramen en een kiekenkot.  't Nichtje vindt haar gedacht niet en een kieken meebrengen naar België is nu ook geen optie.  Nonkel koopt wat groenten en fruit.  De markt is een blitzbezoek geworden.

Eerder deze week heeft vader al opgemerkt dat het nabije dorp Le Barroux wel eens zou kunnen de moeite zijn om te bezoeken en het plan om naar daar te rijden wordt goedgekeurd.  In het dorp ligt een kasteel en een abdij.  Bij het binnenrijden hangt er een spandoek dat het vandaag middeleeuwse feesten zijn in en rond het kasteel.

De straatjes staan vol kraampjes met handelaars die locale producten verkopen en andere artikels die verband houden met de middeleeuwen.  De dagelijkse temperaturen zijn weer boven de 30 graden beland en moeder stelt voor om iets te gaan drinken op een in de schaduw gelegen terras van een staminee.  Vader is meteen in zijn element.

Oma, moeder en 't nichtje blijven aan de staminee zitten terwijl de rest een bezoek brengt aan het kasteel.

Het moet gezegd worden dat het kasteel daterend uit de 12de eeuw toen al serieus voor was op zijn tijd.  't Neefke ervaart er vlotte Wifi en het kasteel voldeed in die tijd al aan alle veiligheidsvoorschriften qua nooduitgangaanduiding.  Het kasteel was zelfs zo voor op zijn tijd dat het al last had van taggers.  Voor de hedendaagse toeristen zijn er in de diverse ruimtes uitlegbordjes opgehangen maar het is er aan te zien dat ze in die tijd nog maar aan Google Translade 1.0 zaten.  Een minpunt : het terras voldoet niet aan wat een terras in de hoofden van vader en nonkel moet voldoen.

Ondertussen is het feest in de straatjes van het dorp volledig uitgebarsten.  Dit is het Waregem Koerse van Le Barroux.  Sommige bewoners zijn verkleed zoals in de tijd van de bouw van het kasteel en een middeleeuws bandje, ook al voor op zijn tijd wegens voorzien van een elektrische gitaar, speelt muziek.  De sfeer is top ; iedereen is blij dat het aquapark een dag werd uitgesteld.

Op de middag wordt het offensief ingezet op de frigo.  Die dient stilaan leeg gegeten en gedronken te worden.

Daarna vertrekt alles wat mannelijk is naar het nabij geleden Lac du Pary, klein meertje dat vader en nonkel hebben ontdekt tijdens hun eerste bezoek aan de Mont Ventoux.

Aan het meer is er een bar met een dansvloer en het is er vandaag bal populaire voor oudevandagen.  Een gedateerde DJ speelt er accordeonmuziek en de oudjes laten zich volledig gaan.  Met zicht op de discotheek eten zoonlief en 't neefke er een steak haché en merguezzen met frieten.  Vader en nonkel delen een bordje ; ze hebben immers nog geen eten tekort gekomen de laatste twee weken.

Het meer moet een spaarbekken zijn want aan het uiteinde is een dam.  Zoonlief, nonkel en 't neefke hebben de ambitie om van de 5 meter hoge dam in het water te springen.  Vader gaat zich wijselijk maar bezighouden met het nemen van beelden ervan ; vader is niet zo elegant in het uitvoeren van watersprongen.  De zwemafstand heen en weer tot de dam wordt onderschat en kruipt iets meer in de zwembroek dan gedacht.

Na het sierspringen gaan vader, zoonlief, nonkel en 't neefke nog eens naar de bar.  Nonkel vraagt aan zoonlief en 't neefke om vier pintjes te gaan halen maar zoonlief en 't neefke hebben geen zin om hun zitvlak te verheffen.  Nonkel dreigt er mee om dan maar zelf te gaan en geen pintjes mee te brengen voor zoonlief en 't neefke maar dat maakt geen indruk.  Nonkel gaat om twee pintjes...

Ondertussen is het één en al hilariteit op de dansvloer.  Een local heeft een verzoeknummer weten te versieren bij de DJ en een dozijn oudevandagen springt meteen uit hun rolator.  Het dansnummer is een Provençaalse dansschijf met invloeden uit de vogeltjesdans, de plopdans en nog wat andere dansen die maar enkel worden bedanst als men genoeg heeft gedronken.  Machtig om te zien hoe de oudjes zich laten gaan.  Dit is haast een aflevering van "In de Gloria".

Terug in de villa wordt het offensief op de frigo verdergezet.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     


Donderdag 16 augustus

Vandaag dus aquapark "Wave Island".  Daar is geen ontkomen aan.  Oma en tante gaan niet mee.

Nonkel wil op tijd vertrekken om zeker plaats te hebben op de parking en men kan op z'n minst spreken van een succes.

Om 9u30 staat nonkel al in de rij om tickets te kopen en gaat voluit voor de optie priority pass.  Hiermee mag men, mits een toeslag van 50%, de rij wachtenden voorbijsteken en krijgt men onmiddellijk toegang tot de attractie.

Eenmaal de deuren open lopen de vroege vogels meteen naar de ligzetels.  In tegenstelling tot de meeste andere waterpretparken zijn de ligzetels hier zowaar gratis.

Om 10u is het nog vrij rustig in het park.  Moeder poseert alsof ze naar Tahiti Beach op vakantie is.

In het waterpark zijn eigenlijk maar een viertal écht grote attracties en die kunnen op dit vroege uur nog vlot genomen worden, zelfs zonder de priority pass.  Maar nog geen uur later begint het verwende-kind-armbandje zijn nut te bewijzen.  Terwijl op de trap links het plebs aanschuift neemt de priority pass klasse de rechtse trap en wordt boven meteen op de attractie toegelaten.  Klassenrecreatie.  Onnodig te vermelden dat er bovenaan aan scheve blikken geen gebrek is.

Tegen de middag is er eigenlijk al meer dan volk genoeg maar er lijkt geen limiet te staan op het aantal bezoekers.  Er wordt al gesleurd om aan een zwemband te geraken.  Bezoekers maken zich kwaad tegen andere bezoekers die er niet mee inzitten om, eenmaal ze uit een attractie komen, hun band of glijtapijt bij te houden om nog maar eens de net bezochte attractie over te doen.

Vader en moeder zijn absoluut niet geïnteresseerd in al dat glijden en beperken zich tot het liggen in de ligzetel en de dingen die er echt toe doen in het leven.  Zoals eten.  Terwijl de jeugd glijdt gaan vader en moeder een hapje eten.  Er is keuze uit verschillende gastronomische menu's.  Vader kiest voor de 4 nems terwijl moeder gaat voor de 4 garnaalkroketten.  Allemaal met aangepaste drank.

Na de maaltijd begint het een waar zottenkot te worden in het pretpark.  Zonder priority pass staat men hier hoofdzakelijk te wachten.

Tegen 15u is het genoeg geweest.  Na wat gemor slagen moeder en nonkel er in om zoonlief en 't neefke ervan te overtuigen om het dossier af te ronden.

Bij het naar buiten gaan speelt vader tot slot zelf nog eens voor attractie door bij het verlaten van het voetbadje een achterwaartse salto te maken en te eindigend op de grond.  De security snelt vader toe maar vader heeft het overleefd en bestaat nog uit één deel.

De parking ziet er een klein beetje anders uit dan vanmorgen...

     

     

     

     

     

     


Vrijdag 17 augustus

Gezien 't nichtje woensdag haar gedacht aan briel en brol niet heeft gevonden op de markt van Entraigues-sur-la-Sorgue gaat nonkel vanmorgen met tante, oma, 't nichtje en de kleine naar de markt van Carpentras.  Vader daarentegen gaat met moeder, zoonlief en 't neefke naar de Lac du Pary.

Aan het meer is het zeer rustig en dat bevalt 't neefke niet.  't Neefke is niet in eerste instantie meegegaan om te zwemmen ; hij had andere hormonaal ondersteunde plannen in gedachten.

Vader, die nu al bijna twee volle weken rondrijdt met zijn ongeopende dakkoffer vol strandattributen, kan eindelijk eens voor de schaars aanwezige badgasten met zijn bezit pronken.  Terwijl moeder geniet van de zon en van de rust gaan zoonlief en 't neefke nog eens van de stuwdam springen.

Op de middag gaat de ploeg van de meerbezoekers eten in de aanpalende snackbar ; de ploeg van de markt van Carpentras koopt zowaar onder het goedkeurend oog van oma een braadkieken als middagmaal.  In de snackbar van het meer krijgt 't neefke en half orgasme wanneer hij te horen krijgt dat hij zichzelf mag bedienen van ketchup aan de grote bidons die op de toog staan.  't Neefke is namelijk ketchupverslaafd.  Moeder bestelt twee varkensbrochettes en is best tevreden over haar keuze.

Vandaag is het de laatste dag in Carpentras en er moet opgekuist worden.  Moeder en tante nemen het roséinfuus voor hun rekening.

Vader heeft onderweg van het meer naar de villa een tafel gereserveerd bij pizzeria Favolsa in Bédion.  Daar gaat het laatste avondmaal binnen. Oma was danig onder de indruk van de pizza Savoyoarde eerder deze week bij Bonici dat ze weer voor deze kiest.  Na de maaltijd koopt vader de volledige resterende stock aan tiramisu op.  De buiken zitten nog voller dan dat ze al vol zaten.

Het is genoeg geweest.

     

     


Zaterdag 18 augustus

Om 5u45 staat vader op ; nonkel is dan al zoals elke dag op weg naar de bakker die om 6u opengaat.  Het liedje is uitgezongen.

Moeder en tante doen de laatste afwas terwijl oma er nog wat vuilmaakt.  Nonkel duikt voor de laatste keer het zwembad in.

Om 9u komt de kuisvrouw de toestand opmeten.  De volledige collectie tellers worden opgeschreven.  De eigenares kan zich er eerstdaags op uitleven.  Behalve twee gebroken glazen ziet de villa er nog in originele staat uit.

Kort voor 9u30 gaat de tocht naar het noorden van start.  Bison Futé waarschuwt voor een rode verkeersdag.  Tussen Carpentras en Lyon is het behoorlijk druk maar het fileleed valt mee.  Na Lyon neemt vader, net zoals bij de heenreis, terug de alternatieve snelweg over Bourg-en-Bresse en Lons-le-Saunier en dat resulteert in een rustig verkeer.

Boven Lyon is het tijd voor het middagmaal.  Nonkel heeft nog een stuk kieken over van de markt van Carpentras en speelt het binnen.

De streek rond Bourg-en-Bresse is bekend voor zijn kiekens, de Poulet de Bresse, dat behoort tot de rang van het delicatessekieken.  Langs de snelweg zijn overal verwijzingen naar het bressekieken.  Oma komt haast niet meer bij.

De rest van de rit verloopt vrij vlot.

Om 20u15 zet tante voet aan haar landgoed en gaat meteen op zoek naar haar kater Milo.  Het beest blaakt van tevredenheid om haar terug te zien.  Na twee weken rust kan Milo weer beginnen aan zijn hondenleven.

Nonkel en tante hebben meteen plaatsgevat voor de TV om de wedstrijd Cercle Brugge tegen Zulte-Waregem te bekijken.  't Nichtje is ondertussen frieten gaan halen.  Meteen het orgelpunt van terugreis.

Zulte-Waregem keert later op de avond ook terug van een reis, een kale.